Kopshtnaja, hynte në det… – *Odysseas Elytis ( Nobel Prize in Literature- 1979) / Përktheu në shqip Vasil Çuklla

Poem by *Odysseas Elytis

Nobel Prize in Literature- 1979

 

Kopshtnaja, hynte në det…

Kopshnaja hynte në det
Thellë. Κep- i fildisht!…
Dora jote, tretej bashkë me ujin, yllin…
Gjiret të shtronte, nusërisht
Dora jote hapte, njëherazi qiellin.

Engjëj shpatarë, plot njëmbëdhjetë
Bri emrit tënd, lundronin
Çanin dallgët luluar…
Poshtë, velat e bardha, gjunjoheshin
Mes shkulmesh veriu, munguar!

Me gjëmbtrëndafilash të bardhë
Qepje, kordelet e pritjes
Për flokë-kodrinat e dashurisë…
Thoshje: Vijë-floku e ndarë, dritëzuar
Burimjete është, në tokën harbuar!

Shigjetë- dorase, skandal i përqeshjes
I diell-ditës së mplakur, mbesë…
Thellë, brenda pemësh rrënjët rrëmoje
Kaush-vaditjeje ti hapësh, ujit me vesë
Duke shkundur frutat, e së gjorës haresë.
Dhe prapë, me violina plangëprishëse
Mes mullinjsh të rrënuar përbrenda…
Me një magjistare, tinëz pëshpërisje,
Thellë gjinjëve fshihje, një dhuratë
Dhe kjo fat-dhuratë, ish vetë hëna…
Hënëz këtu, hënëz atje
Enigmë prej detit lexuar
Për hatrin tënd, o yll
Kopshtnaja hynte mes detit, humbuar
Thellë, kepkarafil!
(Më parë, ish Dielli!)

 

Shqipëroi: Vasil Çuklla

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s