Poezi nga Dhimitri Jani Kokaveshi

Poezi nga Dhimitri Jani Kokaveshi

 

SHKËLQIM HUMBUR

Yjet, derdhëshin
netëve
lotët!… I mundnin 
në mohim
rrezatimesh!… Diell
të zbehur
nuk kërkonin, as nuk kërkonim
natës së humbur
nuk gjej shkëlqim.
Dhe ngjyrat?…
Humbur, tej errësirës
nata
dhe mbi këtë natë
të pa caktuar
mbeta, mes natës dhe!…
natës?…
Falnim!… Dëshirat
e një komiti
lëshuar mallit!…
Në një dashuri, një dashuri dhe
Një zjarmi, jetës
që vrisnim, si meteorët
shuar!…
Mbi një gëzim. … 

 

STINËVE

Pranvera, shtrinte
pasionet e saj
që të shthurte dimrin. 
Dhe nëse dimri
përflaket çmendurisë
si një mendim!…
Boçeve të tij kërkoj
ringjalljen.
Shtrihem!… Mantelit pranveror
gjej shërim
dhe vizuales, zbërthimin.
Në çdo zgjerim
konsumoj lidhjet dhe
lidhjeve
Kërkoj… ushqim!…
Mes ëndrrave
nuk likujdoj, zgjimet?!…
Më udhëtojnë dhe
na rrëzojnë daljeve të metropoleve
zbërthehet
shpirti?… Mes stinëve
stinët, rrëfehen
zbërthyer si mitra e një gruaje
pa kursim
jete!… Fuqitë e saj
përballen
dritës dhe mbi këtë pikë
kulmore
rreferuese nuk lë pranverën!…
Pa meditim.

 

MALL I TRETUR

Ngritje kështjelle dhimbja jonë
Coptuar muret, s’ mbajnë!
Mes ëmbëlsisë së varreve jeta!…
Trilluar bëhet.

Mbasditja, shuhet,… n’ errësirë
Si jeta prej rrënkimit.
Një dorë e fortë ky,… rrënkim
Që falje kurrë s’ kërkoi.

Si bishë nata ne na rreh
Dhe tretet, ngrohtësisë.
Mes dhimbjes, përkëdheli
Dhimbjen tonë shpërndarjes!… Triumfoi.

Natë!… Dhe pse u rrite
Trumbetim
Do shuhesh, si bastisje.
Mes shndritshmerisë së pikave
Loti,… të shkrijë… gëzimit.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s