Poezi nga Lumo Kolleshi

Poezi nga Lumo Kolleshi

 

THJESHT

Ti më kërkon të jetoj jetën e tjetrit
E timen ta lë mes ferrash e drizash,batall.
Pak a shumë si një lis të jetojë jetën e plepit…
Të pyes: A jeton dot plepi në majëmal?

E ti ngul këmbë si mushka,
Më thua se hajdutët e kurvat kanë fat,
Fjalët i nxjerr me breshëri si pushka,
Në djallëzoren fushë të shahut kërkon të më zësh mat.

Qetësisht të përgjigjem se jeta e tjetrit,
Si arnë nallbani nuk ngjit dot tek unë,
Mos prit të bëhem degë lisi a plepi,
Thjesht le të mbetem një degë shelgu mbi lumë.

 

Matematikë përemërore në vetën e parë

Unë,
As unë.
Dy deshë për brirësh u zunë.

Unë,
As unë,
Një aizberg në Detin e Veriut në furtunë.

Unë
Dhe unë,
Nisje dhe kthim në një udhë.

 

***

Shpesh me gabojne syte,
Shpesh syte vrapojne dhe ndjekin fluturat.
Syte dhe yjte
Se ç’marrin nje drite nga te bukurat.

 

KUAJ NË PRILL

Në më të humburën humbëtirë
Hedhur më ke si kalë pa fre
Dhe dihet ç’ndodh në shkretëtirë,
Qajnë qiej të largët për një re.

Në sytë e mekur të këtij kali
Kërkohet veç një pikë shi,
Digjen patkojtë mbi thëngjij zjarri
E flatra shpik përmbi shkreti.

E përmbi erëra bëhet vet erë,
Kapton mbi hone,ngrihet mbi male.
Eshtë prill,të them me zë të mjerë,
E kuajtë në prill nuk dinë të ndalen.

 

RËREMRA

Para se ti të hyje në jetën time,
Unë s’isha thjesht unë,
Vetmi isha,
Zhurmë.

Pastaj hyre ti,
Gëlqere të bardhë u shkove mureve të vtemisë,
Zhurma mbeti në honet e beqarisë.

Tani
Ti je diçka më shumë se ti,
Unë diçka më shumë se unë,
Përemra,që pa njëri-tjetrin,
Nuk bëjnë dot gjumë.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s