VOREJA / Poezi nga Mario Bellizzi

VOREJA

Poetët s’kanë dokumente
s’mbajnë arkive
flasin një gjuhë që nuk kuptohet mbjatu1
shumë herë s’dinë dhe ato që shkruajnë!
Për këto është një gabim të ligjërojnë
rreth kalit të Skanderbeut (gjok o karat?)
mbi mahjerën e tij (e rëndë o e lehtë?)
për ditën që mundën shqiptarët (e ënjte o e prëmte?)
për natyrën e Turqëve (ishin ujq?)
e për atë t’Arbëreshëve (ishin qen?)
Të lumtë
sot dimë si ish moti në Shqipëri
në vitin 1468, 1469, 1470 e sa zëmra më ka ënda
e Poeti mund të rrëmbenj vorenë
(vërtetë frynte në ata vite)
e të shkruanj abonsina2
mbi murxharin3 e Skënderbeut që ghingllisi
mbi flamurin ç’u përhap
qiparisin ç’u shkund
mbi mahjeren4 që tringëllisi
edhe se turqit e arbëreshët
nuk qenë as luanë as lepuj
dhe se prozë tyre ish: Dhon Kishoti, Sanço Panca, Dulçinea,
Xhiuljeta e Romeo, Kostantini e Jurendina, Ballabani,
Karavaxhi me një ikonë nën sjetullë
Romanos Melodi, një prift anarkik edhe malli imi …
Popo çë fati i lig
të humben meqënëse nuk frynte voreja!

1 gjithnjë ; 2 pa të rreme ; 3 kalin; 4 cakorren

 

Poezi nga Mario Bellizzi

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s