Kam humbur hijeshinë e zemrës / Poezi nga Sinan Vaka

Poezi nga Sinan Vaka
 
 
Kam humbur hijeshinë e zemrës
 
Jam, por nuk dua të jem i qartë.
Shpesh bëj pyetje të mëdha, për mizerje të vogla:
“Ç’gjuhë flasin qimiteret ?”
Zhurma e jetës , tjetër nuk është,
përvec klithmë shpirtrash .
 
Kam humbur hijeshinë e zemrës.
në qytetin tim,
përmbytje trëndafilash ngjallin muajin hyjnor,
por unë ndjehem
udhëtar i humbur brenda shpirtit
dhe zotit i dërgoj letra anonime :
“ Kë do më shumë, kë falët apo atë që vuan ?”
 
Nuk ka fund habia ime, për heshtjen e tij !
Por, rron tek unë e bukura shpresë
Edhe pse gjuha ime
provokon sy të ndezur në qiell
dhe shpesh gjenë hungëritëse e quajnë qen.
 
Por poeti dhe Hyu e dinë,
se fiton kush zemrën tjetër e mund me përulje.
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s