Thjeshtė mendonim tė ishim bashkė / Poezi nga Lulzim Hajdari

Thjeshtė mendonim të ishim bashkė

Hëna flluskonte pas reve
e i shpërqëndronte me rreze,
s’mund të rrinte e fshehur pas tyre
kur ne të dy kërkonim yjet!.

Xhelozonte hëna se si afrohej diellit
e yjet frymëzoheshin nga ne,
ndonjë tek tuk, shkëputej nga qielli
dhe t’njëjtën dëshirë përsëritnim përherë.

Ëndrrat tona nuk shkonin larg
e as tentonin të fluturonin pa krahë,
thjeshtë mendonin të ishim bashkë
e një jetë, fortë, fortë me u dashtë!.

Por ëndrra atë natë shpejtë u shua,
kur ti, nuk erdhe në takimin e radhës,
dhe hëna, hyri pas reve të shpeshta
dhe aty përjetova dhimbjet e ndarjes!.

 

Lulzim Hajdari

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s