Poezi nga Mimoza Gjetaj

Poezi nga Mimoza Gjetaj
 
 
Më mungon!
 
Kuptova mungesën tënde
teksa kërkoja epshin e puthjeve .
Era me flladin e fjalëve fërgëllon mendimet e mia
përshpëris në heshtje emrin tënd.
Valët e dashurisë trazojnë qetësinë time
parfumi jot qëndron si një trëndafil midis shpirtit e zemrës,
mendimet shfletosin pagjumësinë , gjuha e puthjes tënde më përshkon si një refren premtimesh të pakuptimta .
U mundova të të harroj!
Edhe kur tingujt e kitarës merrnin melodinë tonë.
Sonte nuk munda të prek …
Ëndrra mbulon buzqëshjen time të ngrirë ….
 
Mbetem sakrific e pafundme , pjesë ku as shkriimet nuk shuhen , uragan i zemrës sime !
 
 
 
Lojë fati!
 
Dua te pi me ty …, ç’te ketë uje , verë ose raki…
Të bëjmë çin çin… nga larg
përr k’të botë,
për vitet e kaluara..
për shpirtin e vrarë
mallin e përvëluar e zemrën e bërë plagë .
Për gjithëçka që mban kjo tokë dua të pi…
Shikimet mos i kryqëzo,
me keqardhje mos më shih, dua të pi …,
të pi të harroj brengën që mbaj thellë në shpirt
 
Ndjenja jote ishte thjeshtë një lojë fati .
 
 
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s