URA / Poezi nga Edlira Xhani Velaj

Poezi nga Edlira Xhani Velaj
 
 
URA
 
Eshtë i vetmi vend
ku duhet të kaloj.
I vetmi shteg që njoh.
I vetmi lum që dua.
E vetmja urë.
Kap qiellin .
E vetja të njësohet
me atë që fluturoj nga ura.
E sot rrjedhin e rrjedhin ujëra.
Fustanin e kishte të gjelbër.
 
Fëshfërin pylli i përjetëshëm.
Sytë i kishte të kaltër .
Të zjarrtë!
Gurgullojnë ujërat.
Koha ngelet në vend.
Flokët ah ato!
Hapen kudo.
Eshtë i vetmi vend,
ku zemra të shtëngohet .
Maja e Dritës, të jep papushim puthje.
Flenë stinët! Nuk duan të zgjohen!
Dridhen shpirtrat mbi urë e moçëme!
Si është ky vend!
Duket sikur yjet bëjnë roje.
Lumi derdh kudo veç dashuri !
Ka dal një hënë! E lakuriqtë lahet në të!
Është aq lozonjare!
E nesërmja flet me gjuhën e saj .
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s