Kalendari poetik: Josif Brodskij (Иосиф Александрович Бродский) 1940-1996 / Përgatiti materialin Maksim Rakipaj

Josif Brodskij Kalendari poetik: Josif Brodskij (Иосиф Александрович Бродский) 1940-1996 Më 24 maj është dita e lindjes së poetit disident rus Josif Brodskij fitues i çmimit Nobel në vitin 1987; poet disident, pas vdekjes së poetes Anna Ahmatova në vitin … Continue reading

Poezi nga Alma Braja

Poezi nga Alma Braja     Dikur do të dëgjohen   Kur i dëgjova fjalët e tua? Kur më ftove në dhomën tënde të përgjigjeve, vetvete? Ti veç pyetje bëje. Kishte raste që duhej të futesha thellë. Thellë në mendime. … Continue reading

Poezi nga Arianita Hoxha

Poezi nga Arianita Hoxha   Kujtimet e tua Vjeshtë e dallëndyshet u larguan Aromë trishtimi tejet parfumosur Lotët si kristale petaleve harruar E ditët qe ikin zinxhirë prangosur Si flakë ndezur brënda në zemër Ikja qiell me re ndoshta e … Continue reading

Poezi nga Tyran Prizren Spahiu

Poezi nga Tyran Prizren Spahiu

 

PASION

E imja bukuroshe
mos harro
tek kroi i dashurisë do pres
vend i ofshamave të fundit
të pres që nga agimi
dritëzat e para të diellit
kjoftë edhe shi, apo stuhi
aty do jem në folenë e pritjes.

Merr leje, gënje, mbase edhe ikë
mëngjes, mjegullirë, mbrëmje
tek lisi i burimit fshehur do jem
shtrirë në batanijen e ngrohtësisë.

Eja, dhuratë një kam për ty
në kutinë e vogël mbështjellur me puthje
janë dy yje, për gishta të njomë
zgjedhur me pasion të flaktë
premtoj, tej do vejmë.

Me puhizën e mbrëmjes
larg nga sytë e dëshmitarëve
me qilim ngjyrë vjollce të qëndisur
do lundërojmë në konakun e çiftëzimit…

 

SHKRIJMË EPSHIN

Etur, ndëgjoj ofshamat joshëse,
janë të mbretëreshës së natës,
ofrohem, derdhë fjalë eksituese,
mësuar më shikjon buzë-nxitës.

Ulur në banak, ndiej frymën,
freskia femërore më sfidon,
rrjedhë whisky në akull, sytë avullohen,
dehur janë ndjenjat, epshi frymon.

Rrëshkjasim jashtë, në errësirë,
magjia e natës na përqafon,
dorëzohemi prekjeve, ndiejmë gjallërinë,
ç’ndodhë në këtë mrekullinë tonë!

Arrijmë horizontet e pakapshme,
dritëzat shkëlqejnë, rilind dëshira,
zhytemi sërish në ujëra të fuqishme,
tentojmë të arrijmë sferat e pa-përjetuara.

Largohemi me atomin e fundit,
fuqia sërish rikthehet,
perandoresha, sunduesja e trupit,
doemos shkrihen sërish epshet.

 

SHPIRT POETI

Në botën time të thjeshtë,
ndjehem i krisur nga vetmia,
zgjas dorën duke kërkuar,
tek shtrati ajo qëndron e hutuar.

Gjeta buzëqeshje të flakët,
natyrë virgjër hyjnore,
ofrova dorën tek faqja e lagur,
rrëshkjiti në trupin tim të etur.

Më elektrizuan mijëra kraneza,
shpirti u qetësua,mbërthyer jam,
heshtja humbi kuptimin e fjalëve,
flitnin duart epshi i trupave.

U dorëzova femrës, botës së saj magjike,
ëndrrave të pathëna,
kuptova
shpirt poeti ndien pasionin e thurur,
në vargjet e dashurisë së magjepsur.

Hapa duart përqafova posi dielli natyrën,
ngrohtësia ra në ethet e dashnorit,
shikjova lartë për ti njoftuar yjet,
për kënaqësinë e shpirtit të poetit.