Poezi nga Ndue Marku 

Poezi nga Ndue Marku 

 

PASQYRAT NUK ISHIN FAJTORE

Ti,je ajo që me sjell në kujtime të përflakura,
E marr ndër krah qafuar
Imazhin tënd perkëdhelues,
Qiellit të kaltert të syve tu
Vetetinte ëmbel afshi i dashurisë spontane…

Mjegulluar, stinet tona i hodhem pas shpine,
Dhe ikim viteve të jetes ndarë..!

Sa e sa herë më shfaqesh…
Pas shpine ndër pasqyra fantazishë,
Duke më mbyllur sytë më duar,
E duke qeshur më të madhe,si atëherë…!

…Kam frikë ti thyej pasqyrat,
Trembem se imazhi yt më vdes ndër duar…pendimesh.!

E kuptoj…!
Nuk ishin pasqyrat fajtore të ndarjes sonë,
Por koha lesbike që jetojmë..shekullit..pederast..!

Ngado të kam kërkuar,
Ndër statujat e metropoleve,
Bukurinë tënde gjysemveshur;
Me atllas të bardhë mërmeri,
Askund s’më ke renë në sy,askundë..!

Prapë,sonte nata,po ma ndez zjarrë.. kraharorin,
Veç hëna mi fshi.,djerset e ballit,
Ndërsa mbetur..kam.rrezuar në berryl,
Përmbi koren e planetit…!

Ah, e mjera ditë qe do të lind..,
Se si do më gjej pa ty keshtu..përseri…!

 

ËSHTË ME MIRË MOS TI KESHË

Është më mirë mos ti keshë…
Miqtë apo kolegët, ziliqar
Se sa kokën tënde të lodhësh pas tyre,
Dhe i pavler të behësh;
Si ata, mjeranë që zemren e ushqejnë;
Më helmin e zemërligesisë..!

Më e ëmbel mbetet vetmia më vetën tënde,
Se sa iluzionet për mediokeritetin grafaman,të..shoqerisë..!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s