Shtëpia Botuese ” ADA” publikon librin “KROKODILI PLASTIK” të autorit Ded Nikoll Luca (DENILU)

Shtëpia Botuese ” ADA” publikon librin “KROKODILI PLASTIK” të autorit Ded Nikoll Luca (DENILU)

Autori : Ded Nikoll Luca (DENILU)
Titulli : KROKODILI PLASTIK
Redaktor : Agim Demiri
Kopertina: Agim Sulaj

Botimi i parë, 2018

Përgatiti për botim: Roland Lushi

Formati : 13.5x20cm

Të gjitha të drejtat i takojnë autorit

Roland Lushi

Shtëpia botuese “ADA”
Adresa: Mihal Grameno Pall.32 Ap.7
www.botimetada.com
Cel: 068 22 190 16
Tiranë, qershor 2018

PARATHËNIE

-Njëqind epigrame si një tufë me njëqind dallëndyshe vijnë këtë pranverë nga pena e mjeshtrit epigramist DENILU,,
-Këtë tufë epigramesh, sa më erdhën, i ndjeva vërtet si një tufë zogjsh mërgimtarë; si ajo tufa e dallëndysheve që fluturojnë qiellit këtë mbrëmje pranvere, ardhur diku larg nga shtegëtimi vjeshtak dhe dimëror fluturonin të ngazëllyera dhe, duke zbritur mbas çdo rrotullim- fluturimi, gjetën degët e pemëve, ku, sa kishin buisur mes sythave dhe paralajmëronin një pranverë paksa të vonuar, por mbushur plot diell në këtë prag mbrëmje Marsi, dhe , mbasi bënë disa rotullime zgjodhën të uleshin dhe të çlodheshin mbi penën time,,,
-Epigramet, si vashëza të turpshme fillimisht nuk bëzajtën, por, sa filluan gishtat e mi t’i preknin, ndjeva se shpirti i tyre ishte shpërthyes ,,ngacmues dhe të fusnin brenda një vorbulle thithëse të botës së tyre magjike dhe pa i bluajtur mirë e mirë në mokrën e shpirtit- mokra gurërëndë e mullirit ku bluan grurin dhe kjo mokër e epigrameve s’të lëshoka,që s’të lëshoka nga ‘’kthetrat’’ e tyre,,ose ,,ose si e përcakton Epigramisti i tyre,, DENILU,,të mbërthenin si krokodili dhe nuk të lëshojnë,,por me një veçanti se këto epigrame janë si një ‘’Krokodil plastik’’,, -Dhe, duke i lexuar me kujdes dhe vëmendje të shtrihet para syve bota jonë,jeta jonë, ku ne përditë krahas punës, konsumojmë edhe të mira materiale, të cilat shoqërohen edhe me produkte të nxjerra nga dora e njeriut,,dhe një nga këto është ,,plastika,,e domosdoshme, por edhe aq vrastare e jetës,, -Pena e epigramistit na sjell rishtasi alarmin dhe duke u shprehur përmes vargut të tij e, duke na vendosur përballë një shqetësimi serioz njerëzor, thotë;,, -Po vrasim jetën tonë me,,’’krokodilin plastik’’ku në pëditshmërinë e jetës sonë përdorim, por edhe rrëzikojmë jetën tonë me përdorimin e plastikës, e cila po përmbyt botën sot,,, -’’E dëmshme plastika dhe na duhet çdo ditë // të zëvendsohet nuk ndezet e gjelbërta dritë // me një krokodil të rrezikshëm ngjan plastika // frikësohet bota, Europa dhe Amerika. -Dhe, mbasi lë këtë shqetësim , përsëri zbret mes epigrameve,në të cilat autori me ndjeshmërin e shpirtit të tij na risjell në vëmendje shpirtin e tij dhe flet çiltërsisht për miqësitë , ku jeta e njeriut i ka të domosdoshme ,aty gjen shprehimisht atë që ndien vetë në brendësi,por haset edhe tek ne dhe si e shpreh me penën e tij autori bën edhe prognozën e së nesërmes e cila thotë se ,,do të jetë filozofia e shekullit që do të vijë,,duke bërë edhe pak e shumë një parashikim të hamendësuar të natyrës njerëzore,, Filozofi e shekullit që do të vijë,,, Flas çfarë kam në zemër asgjë tjetër nuk di // Si mund të thuash që do vetëm një njeri?// Ka mijëra njerëz,që nuk lihen jashtë lojë // që mund t’i dojë më shumë po t’i takojë,,, Një epigram që flet shumë dhe e vë tjetrin në mendime si për të zgjidhur një ekuacion me disa të panjohura,,,e panjohura e parë,,dyshimi se disa do të thonë,, se përsëri zemra mban pa thënë shumë gjëra,,e panjohura e dytë ,,po te disa lind i menjëhershëm mendimi se nuk e vendos dot vetën prapë në dyshim se ka që duan vetëm një njeri,,por e treta e panjohur,sipas mendimit tim,,ku disa mund ta shtrojnë është se njohin shumë njerëz në jetë edhe pse takohen nuk duhen ,,por thjesht takohen,,dhe janë takime sipërfaqësore,pa sens, pa nerv, pa frymë miqësie apo të mbuluara me një vel hipokrizie apo servilizmi , që shpejt harrohen dhe nuk lënë asnjë gjurmë ,sepse ata që mund të duash në miqësi i takon dhe gjithmonë ruan kujtimet e tyre,jeton shpesh me to brenda vetes,,e ndjen veten lirshëm dhe rritet dëshira për të kaluar më shumë kohë me mikun e mirë. -Të shkruash apo të shprehesh për penën e autorit ku shpërfaqet mendimi i tij filozofik rishtas mbas çdo epigrami nuk është e lehtë,do lexuar e rilexuar shpesh disa herë për të kapur thelbin e arësyetimit që mbart rreshti i shprehur brenda epigramit. Jeta e gjallë gëlon e gjallëron mes mendimit filozofik në shumë këndvështrime që ta shikosh epigramin e Denilu-së,,brenda tij gjen shqetësimin njerëzor për fenomenet sociale dhe familjare ,por prek ndjeshëm edhe negativitetin, qe hasim në jetën e përditshme ku ne herë- herë qëndrojmë dhe asnjanës dhe nuk marrim pjesë aty kur duhet marrë me të drejtë duke shprehur qëndrimet ndaj këtyre fenomeneve,, -Zëri i autorit nuk ka të ndalur dhe kjo ndihet edhe përmes këtyre vargjeve poetike epigramiste ku është mjeshtëruar mrekullisht i përmend edhe drejtpërsëdrejti por edhe me mendimin e tij filozofik në shumë e shumë epigrame,,,Duke njohur botën e brendëshme të mentaliteteve ku janë rrënjëzuar këto fenomene negative pena e epigramistit Denilu,shprehet qartë duke nënkuptuar edhe shmangjen e rreziqeve,,domëthënë sipas shprehjes popullore ,,ç’ më duhet mua se ç’ndodh rreth meje,,,,dhe e mendon edhe më tej ku jeta edhe në raste të tilla të bën mospërfillës përgjithçka,vërtet ndodhemi brenda një qerthulli të shmangshëm por edhe të pashmangshëm,jetojmë një realitet të hidhur,ku na përplasët në fytyrë dhe ne ,,,,më mirë e thotë në mënyrën më të përkryer të drejtë për drejtë, por edhe me sensin filozofik Deniluja; -’’Jetojmë në realitetitn e hidhur,,// ku koha mbetet jashtë kontrollit,,//dhe kontrolli i devijuar prej halleve,,,//Me “martesen e të vdekurve”,,//dhe “funeralin e të gjallëve”…… Duke shtjelluar mendimin dhe analizuar gjendjen aktuale social -shoqërore që ka mbërthyer vendin tone ,ku edhe individi nuk është i shkëputur nga aktivitieti jetësor nga marëdhëniet e ndryshme mes palëve ,apo mes individëve,kjo gjendje të detyron shpesh të marrësh edhe masa mbrojtëse, ku mosveprimi i veprimit ndaj të tjerëve,mos marrja pjesë direkte në konflikte të shmang nga shumë pasoja që mund të rrjedhin më pas,,dhe ja si shprehet në epigram autori për një fenomen të tillë; -’’Në mes dy rreziqeve nuk futem,,//sepse nuk jam njeri i marrë.

 

Ded Nikoll Luca (DENILU)

Nëse detyrohem të futem në mes,,//zgjedh rrezikun që se kam provuar më parë… Jeta sociale sot në marrëdhëniet shoqërore ka edhe fenomene të tilla sa që kur zgjedh të futesh mes zjarreve,mes konflikteve atëherë si pa dashur je futur në një kalvar të mundimshëm e të pazgjidhshëm për vet mentalitetin njerëzor ,që mbizotëron sot në botën shpirtërore te një pjesë e shoqërisë sonë. Epigramisti ynë ,mjeshtri i palodhur na sjell mes këtyre 100 epigrameve një shumësi të pafundme për t’i lexuar brenda vargut,,,,Një epigram për nga thellësia e mendimit të përmbledhur filozofik,brenda tij autori shpreh në vetvete sikur ke në duar dhe lexon me dhjetra faqe të një romani,,të pambarimtë, Në çdo epigram është shënjuar një fenomen,si p sh,
Dashuria, xhelozia,admirimi,adhurimi,zilia,servilizmi,indiferentizmi,shpotia,humori, pesimizmi optimizmi, dëshira,nevriku,përplasja, dhuna, mirësia,dlirësia,dhe duke vazhduar nuk kanë fundore gjithë shpërfaqja e veseve njerëzore për mirë apo keq,,,mes tyre flet edhe fenomenin e kopracisë ku na e sjell të përshkruar sa më të thjeshtë e të kuptueshëm për këdo që e lexon,,, Koprraci -’’Një koprrac virtytet i quan karramele,,//Nuk ëmbëlson as tjetrin e as veten /Ai e ka kënaqësin brenda varfërisë,,//duke injoruar të vërtetën,,,, S’ka përkufizim më të ndjeshëm se ky që na e sjell Deniluja mes këtyre rreshtave të epigramit,,,,dhe vërtet ai e ka kënaqësinë dhe fryhet shumë e më shumë nga varfëria e tjetrit,,dhe i ka si karamele vyrtytet,të pashijshme si është vetë mbrujtur gjendja e tij shpirtërore…dhe e ndiejmë vërtet në jetë ku një a shumë individë grumbullojnë të mira materiale marramendëse duke shfrytëzuar të tjerët,,duke mohuar realitetin të vërtetën e dhimbshme,,dhe vjen një orë e ikën përgjithmonë,,dhe kopracia e tij mbetet e ngurtësuar e pashpirtshme,,, Deri tani morëm dhe u shprehëm për vese që hasen në shoqëri por jeta është e gjithanshme dhe ka edhe mirësinë e saj, bukurinë e ndjenjave të mrekullueshme të dashurisë ku autori edhe këtu tregon mjeshtërinë e tij të të shprehurit mes epigrameve,Dashuria e pafundme në çift ,në marrëdhëniet mes tyre tregohen shprehimisht këndshëm për mes penës së tij,, -’’’E vështrova dhe më rrahu zemra ,,,// ishte Flora mrekullia e Dedës shpesh intuita e çastit,,,//vlen sa eksperienca e jetës.. Kërkon kohën dhe mundësinë e veçantë ta analizosh këtë epigram shpirtëror ku autori ka përmbledhur dashurinë e tij ,,mrekullinë tij ,,e shpërfaqur magjishëm përmes vështrimit jetëdhënës,,Katër vargje sa katër libra të shkruar dhe kujt nuk i ka ndodhur ky çast mes çifteve të dashuruar ku kanë mes tyre një jetë bashkëshortore të qëndrueshme ku gjejnë dhe plotësojnë njeri-tjetrin edhe brenda një vështrimi,,si thotë Deniluja,,shpesh intuita e çastit,,,,vlen vërtet, vlen shumë më shumë ;Kush e ndien brenda ndjenjave ,brenda rrahjes së zemrës edhe eksperienca përmblidhet aty te çasti i magjishëm jetësor ,,dhe duke vazhduar e lexuar epigramet ku në labirinthet e tyre gjen tema sociale ,po vazhdoj të përshkruaj edhe një paragraf ose një epigram po për dashurinë ku flet brenda shpirtit njerëzor për këtë ndjesi të madhërishme që e bën shpirtin të fluturojë qiejve të paanshëm të ziejë e të gurgullojë nxehtësisht gjaku në trup,,sepse pa e ndjerë ne japim dhe marrim në këto ndjesi të brendëshme të magjishme,,ku vërtetë me pavullnetin tonë jemi futur në botën e madhe të dashurise,,, Kur japim gjithçka pa kërkuar asgjë,,// kur përshpërisim të hutuar nën zë Kjo sjellje e juaja çfar mund të jetë ?,,// Je futur në zonën e dashurisë së vërtetë. Dhe po brenda kësaj vorbulle marramendëse ku dashuria thith përditë si uragane,të cilat jo çuditërisht janë me emra femrash,sepse femra sa e brishtë e urtë ku në dashuri jep shumë më shumë po aq është dhe sprovuese,,sa autori shprehet për dashurinë sikur shprehet për një femër,, Kam studiuar dhe vëzhguar gjithë jetën,,,//Ka raste që martesa vlen për dashurinë,,,,// siç vlen gënjeshtra për të vërtetën. Janë të pambarimta epigramet e autorit i cili po arrin me këto 100 epigrame me qëllimin e madh për të ngjitur botimet e tij me krijimtari te libri i 100,,ku do të jetë një suksese i madh i penës së tij,,,Fillin e epigrameve të DENILU-së e përshkon thellësisht shqetësimi për jetën sociale të bashkëjetesës në shoqëri dhe në komunitetin ku jetësohet përditshmëria e tij dhe e jona. Mendimi i autorit në epigrame edhe në formën e shpërfaqjes filozofike shprehet qartë,i sigurtë,pa lëkundje por i prerë dhe kjo vjen nga përvoja e gjatë e punës nga vëzhgimi i vëmendshëm përditësor ku asimilimi përparësor e ka bërë të shprehet lirshëm, thjesht dhe qartë, pastër dhe të kuptueshëm mes epigrameve,,,Të flasësh apo të shkruash për penën e tij nuk është kaq e thjeshtë,duhet vërtet një maturi dhe shumë kujdes sepse ndihesh që nuk arrin të shprehësh të gjithë atë ngarkesë emocionale që përcjell brenda vetvetes epigrami i tij,,Për çdo një epigram duhet një parathënie më vete,,dhe në njëqind epigrame atëherë na duhen shumë e më shumë për të folur e shkruar,,por më mirë ja lëmë lexuesit,,,unë u mundova thjesht dhe vetëm thjesht të shpreh nje thërmijëz nga universi i mendimit të Denilu-së,në epigramet e mëposhtëm,,S’më mbetet sinqerisht të them diçka më shumë se druhem se mos gaboj,,në parashtrimin tim në këtë parathënie,,Duke shprehur respektin tim për krijimtarinë e penës së Denilu-së po i përgjigjem në përmbyllje me këtë thënie sa të thjesht ,por edhe filozofike, dalë prej mendimit të tij e iniciuar nga ndjenja njerëzore për respektin dhe dashurinë; Respekt apo dashuri pa kufi?,,// Respekti mund të futet në një kuti dhe ruhet aty me nostalgji,,,// Dashurinë kutia nuk e mban nuk ka as mure dhe as tavan. Pra dhe unë them,,Penën dhe ndjenjën e DENILU-së s’ ka zinxhirë që e mban,,ato shpërthejnë si uragan,,,urime dhe suksese në të tjera botime pena juaj.

Pëllumb Ahmeti 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s