Poezi nga Marjola Saliu

Poezi nga Marjola Saliu
 
 
***
 
Do të vdesim një ditë
Qiejve do endemi si gjethe të thara
Po dashuritë? Ku përfundojnë vallë dashuritë
Migrojnë tjerërkund e qytete ngrejnë nga e para.
 
Do vdesim një ditë a e di?
Ndaj fol ti me hënën e pas vetes shtrëngomë
Puthmë sa herë të mundesh e mos mbaj mëri
Përkëdhelja çdo ditë fytyrën dashurisë .
 
Do të vdesim të gjithë një ditë
Fytyrat tona me erën do ngatërrohen
Në të tjerë qiej do luajmë kukamfshefti me perënditë
Do ti pyesim nëes, dashuritë ringjallen a harrohen?!
 
 
 
***
 
I humbëm në fytyrat tona,
në pellgje lotësh, s’di se ku?
E dhamë gjithçka ishte e jona,
tani, endemi kuturu…
 
Në vargje zemre ti më gjete,
në lojëra fjalësh mjegulluar.
Tani kanë mbet’ veç grimca jete,
për ne të dy fytyrë-shndërruar!
 
Në copëza ëndrrash unë të ndjeva,
në rrugët që m’rrefeve ti.
Sa keq që sot i mori era
dhe rrugë, dhe jetë, dhe dashuri…!
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s