Poezi nga Zhaneta Barxhaj

Poezi nga Zhaneta Barxhaj

 

***

Kama e ndryshkur
më preu barkushet e vogla
në kulmin e vërshimit të gjakut.
Ende më buçet në vesh
tik- taku i padurimit.
Dhe çuditërisht,
në mes të regëtimave
ma ngule kamën…
Pikat e ndryshkut
bënë vazhdë mbi hapat e mi,
duke i fshirë përgjithnji…
Tash aorta u zbardh
pas gjakut lëshuar.
Kama hyri sërisht në mill.
Kaq thjesht ishte,
pa fund… pa fillim..
Veç një zbrazëti në arkiv…

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s