Poezi nga Skënder Rusi

Poezi nga Skënder Rusi

 

Dita, nata, njerzit dhe unë

Jam shndrruar
në lakuriq nate,
Ditën nuk shoh,
Si të jem i verbër!
Ngado që shkoj
me siguri do përplasem,
Me ca sende kot,
që quhen njerëz!

Dita më ik,
sikur mos jetë imja,
Shmanget prej meje,
sikur të jem një lebroz!
I bie ajrit me grusht,
ai ulërin nga dhimbja,
Unë bëhem pastaj
vërtet skandaloz!

Kam filluar të bredh
veç me natën,
Që vjen pas meje,
si një prostitutë e vogël,
Me të nuk jam më
një lakuriq i varfër,
Po një shpend i madh
që ka pushtuar botën…

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s