My cat, a lost son ( Mijn kater, een verloren zoon) / Hannie Rouweler

My cat, a lost son

Shortly after my daughter had a very serious accident, my cat got under a car. To be exact the next day.

A neighbour from the other side of the lawn had seen the accident, when she drove away with her bike and came to warn me by knocking fiercely on my bedroom window. I opened in nightgown, walked with her. It took a while before the cat was found, with a lame leg. Cat inside, immediately to the emergency veterinarian, who determined that he needed surgery the following week.

Suddenly the cat was gone and no more to be seen in fields or on roads. He had escaped the moment I opened the door, ran off. I was not aware that he in fact had run away, and would not return for days. At one point I decided, after searching, to report the animal as missing with photo and information.

However, I kept searching. Especially in the evening when it was quiet in the neighbourhood. With a flashlight I shone on and between bushes. I came across everything, rubbish that someone had thrown in the bushes and lay there motionless. It may look like an injured cat. Everywhere I saw cats walking on the streets, calico cats, tabby, black cats with white spots. None was my cat. I gave up.

In the meantime I visited my daughter at home, who lied on the couch with bruised ribs.

I slept badly, the last days. Still, I woke up at half past five from an unknown sound. Because of chronic tinnitus I always find it difficult to single out sounds, do not know where they come from. I opened the garden door, saw a black spot stumbling inside.

In the living room it was a constant moaning and meowing. On the ground I spent a long time calming the cat. Then gave him food and water, put blankets on the floor. He went to sleep.

 

In the meantime we are a few days further. Traumas are flying around. It is all too bad. You must have a little luck with everything. Sometimes that is true, but not always.

For you it is the hardest time, for me the easiest – I told my daughter yesterday. All I have to do is send a message to your hundred guardian angels. That is 1 message in 100-fold.

Then another short message, that they can come to me if one of the angels has a broken or damaged wing. That still has to be repaired.

Like everyone else, I have a smartphone, laptop and computer. I told the Chinese poet Duo Duo 20 years ago in North Groningen, countryside, the Hogeland, that the world should look different and better with all those satellites and communication tools.

Much is still the same since then, remains the same.

My old neighbour is demented, she finds it very annoying, she says almost daily. Things are repeated. Put on a vest, now it gets colder, I just said to her outside, because she is still in a cotton blouse. Yes, she says, I will do. But I do not get outside that much anymore.

 

Mijn kater, een verloren zoon

Vlak nadat mijn dochter een zeer ernstig ongeluk kreeg, kwam mijn kat onder de auto. Om precies te zijn de volgende dag.

Buurvrouw van de overkant had het ongeval gezien, toen ze op haar fiets wegreed van huis en kwam mij waarschuwen door heftig op mijn slaapkamerraam te kloppen. Ik deed in nachthemd open, liep met haar mee. Het duurde even voordat de kat gevonden was, met een lamme poot. Kat naar binnen, naar spoeddierenarts, die vaststelde dat hij geopereerd moest worden de week erop.

 

Ineens was de kat weg en in geen velden of wegen meer te bekennen. Hij was ontsnapt op het moment dat ik de deur even opendeed, rende weg. Ik was er niet op bedacht, dat hij was weggelopen en dagenlang niet meer terugkwam. Op een gegeven moment besloot ik, na zoekacties, het dier als vermist op te geven met foto en informatie.

Ondertussen bleef ik zoeken. Vooral ’s avonds als het stil was in de wijk. Met een zaklantaarn scheen ik op en tussen struiken. Ik kwam van alles tegen, rommel dat iemand in de bosjes had gegooid en bewegingloos er lag. Het leek misschien op een gewonde kat. Overal zag ik katten op straat lopen, lapjeskatten, cyperse, zwarte katten met witte vlekken. Geen was mijn kat. Ik had het opgegeven.

Intussen bezocht ik mijn dochter thuis, die met gekneusde ribben, blauwe plekken op de bank lag.

Ik sliep slecht, de laatste dagen. Toch werd ik een ochtend om half vijf wakker van een onbekend geluid. Door chronische tinnitus kan ik zo al slecht geluiden onderscheiden, laat staan dat ik weet waar ze vandaan komen. Ik opende de tuindeur, zag een zwarte vlek naar binnen strompelen.

In de woonkamer was het een voortdurend gekerm en gemiauw. Op de grond ben ik een hele tijd bezig geweest de kat te kalmeren. Gaf hem daarna eten en drinken, legde dekens op de grond. Hij ging erop slapen.

Intussen zijn we een paar dagen verder. De trauma’s vliegen je om de oren. Het is allemaal even erg. Je moet bij alles een beetje geluk hebben. Soms is dat ook zo, maar niet altijd.

Voor jou is het het moeilijkst, voor mij het makkelijkst – zei ik gisteren tegen mijn dochter. Ik hoef alleen maar een bericht te sturen naar jouw honderd beschermengelen. Dat is 1 bericht in honderdvoud.

Daarna nog een kort bericht, dat ze bij mij terecht kunnen als een van de engelen een gebroken, of kapotte vleugel heeft. Dat moet nog te repareren zijn.

Net als iedereen heb ik een smartphone, laptop en computer. Tegen de Chinese dichter Duo Duo heb ik twintig jaar geleden in Noord-Groningen, platteland, het Hogeland, gezegd dat de wereld er anders en beter uit zou moeten zien met al die satellieten en communicatiemiddelen.

Veel is nog steeds hetzelfde, blijft hetzelfde.

Mijn oude buurvrouw is aan het dementeren, ze vindt het heel erg zegt ze bijna dagelijks. Dingen worden herhaald. Trek een vest aan, nu het kouder wordt, zei ik zonet buiten tegen haar, omdat ze nog in een katoenen bloesje loopt. Ja, zegt ze, zal ik doen. Maar ik kom zo al weinig buiten.

 

Hannie Rouweler

Leusden, September 2018

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s