Poezi nga Bilall Maliqi

Poezi nga Bilall Maliqi

 

BORXHLIUT

Po se lave borxhin
Ia hapë korsinë nëmëve

Ato do të zënë kahdo
E kudo…

Po se lave borxhin
Lapsi i mëkateve do të shkruaj
Temporeve të mallkimit

Po se lave borxhin
Ëndrra do të shëtisë
Skenave të errëta të trishtimit..;

 

COPË(ZA) MALLI

Ku e la atë copë mall
Që ta kthente kokën kah unë
Apo të mërgoi larg
Pas shtatë kodrave të harrimit

Kush ta vodhi buzëqeshjen
Tek derdhej në sytë e mi
E mua më verboi

Në cilën palë të kujtesës
E fshehe zërin e ëmbël
Që (dikur) shkrihej në thirrje

Vallë ku u tretën
Ato ofshama të shpeshtuara
Dalur nga e shpirtit thellësi
Si të vrapuesit shtigjeve të hapura

Si e shndërrove portretin në hije
Para piktorit plak
Majen e brushës ia ngjyrose me habinë

Ku e fshehe shikimin
Që s’të pa as hëna n’lartësi
E u fute brenda krihëve të ëndrrës
Deri në lindjen e agimit të kuqërremtë.

 

NJË GLLËNJKË VERË

Një gllënjkë verë rrjedh
Udhëve të trupit (tim) të etur

Kohën e idhtësisë
Lava me derdhje pikash
Në gropëzën e fytit të tharë

Sytë kudo shkrepën gjethe
Me kalaveshë rrushi si rruzare

Në pasqyrë të kodrinës
Krihen shpresat
Për cakërrime gotash…

 

PËRBALLË TË ZIUT

Po ia lëshove udhën të ziut
T’i mbyllë të gjitha korsitë

Çelësin po ia dha
Të burgos në qeli të harrimit

Po ia dorëzove garën
Emrat e hijeve tërbohen

Flamuri e humb valvitjen
Sorrëshkina merr krahë

Po i dole përballë
Do të ulet në bisht të humbjes.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s