Love, the unreasonable ( Verliefdheid, de redeloze ) / Poem by Hannie Rouweler

Poem by Hannie Rouweler
 
 
Love, the unreasonable
 
Butterflies in the stomach? I prefer to see them flutter
above flowers in my garden.
Their wonderous colours and names
like little gods from the animal dictionary
of everything with wings.
Stomach ache? Oh no, it is that time again
and your eyes do not endure the image
from whom you have loved.
A mysterious prince on horse at night
that chases across the fields with you,
the eternal hunting grounds of happiness and solidarity.
The scent of roses, the moon with its friendly face.
the kiss on the mouth, the promises with crossed fingers
and everything underneath. Under dresses and blouses
and nightgowns that are transparent as glass and crystal.
The heavy work starts during the day.
You disperse, vowels and consonants are mixed up together
and before you know it, you start to stutter.
Yes, you are in love. If you do not adjust your clock in time
it will change into a Greek tragedy with only losers.
I am in love with the light. Like the light on an autumn tree now
with moving red leaves. What a spectacle!
In love with what you see and touch. In love with what exists.
 
 
 
Verliefdheid, de redeloze
 
Vlinders in de buik? Ik zie ze liever fladderen
boven bloemen in mijn tuin.
Hun wonderlijke kleuren en namen
als kleine goden uit het dierenwoordenboek
van alles met vleugels.
Pijn in de buik? Oh nee toch, is het weer zo ver
en verdragen je ogen niet de afbeelding
van wie je hebt bemind.
’s Nachts een geheimzinnige prins op paard
dat over de velden met jou jaagt,
de eeuwige jachtvelden van geluk en saamhorigheid.
De geur van rozen, de maan met zijn vriendelijk gezicht.
de kus op de mond, de beloftes met gekruiste vingers
en alles daaronder. Onder de jurken en bloesjes
en nachthemden die doorzichtig zijn als glas en kristal.
Overdag begint het zware werk.
Je verspreekt je, klinkers en medeklinkers vloeien door elkaar
en voordat je het weet begin je te stotteren.
Ja, je bent verliefd. Als je niet op tijd je klok bijstelt verandert
dat in een Griekse tragedie met alleen verliezers.
Ik ben verliefd op het licht. Zoals nu het licht op een herfstboom
met bewegende rode bladeren. Wat een schouwspel!
Verliefd op wat je ziet en raakt. Verliefd op wat echt bestaat.
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s