Poezi nga Ylli Pollogati

Poezi nga Ylli Pollogati

 

TË VETËM E TË GODITUR

Viteve u vodha ca reze dielli .
Si bulza më piknin në ballë ..
Prej gëzimi zërin gjëmova ;
“Ja hodha . Të ftohtin , e zhvesha dimrit .”
Kokën se ktheva ,
As mallkim – rrufe nuk zbraza !
Kur dertet mi lanë peshqesh ..
Për ca ishte e lehtë ,
Si të ktheje njerin me duar të lidhura ,
Dhe si shuk ta flakje tej një qosheje !
Pse vall kështu ?!
E ndjen dhe ti si un dhimbjen e trupit të tij ,
Ti se pe gjakun dhe thirjet nën goditjet e vërteta ..
Si ta shije ?!..
Të joshte shtrati i ngrohtë ,
Mbas tavernës së shijshme …
Ti s’ishe i vetëm e në skute të erëta ..
Të vetëm ishim ne ,
Që vazhdojmë të jemi të goditur ,
E me një shpres të venitur …

 

JAM …

E lash diellin te bëhet zoti im ,
Ti shtrinte krahët dhe të më pushtonte ,
Të më digjte brënda shpirtit
Dhe të më shkrinte akullin e viteve ,
Të më kthente bukurin e vjedhur ,
Të më ngjallte të ikurat
Dhe ndjenjat të mi vadiste me rinin time …
Le të bëhesha për një çastë çapkëni ,
i pa gjumë , rrugaçi , më i bukuri i lagjes ,
Ku vajzat kukurisnin mbrapa shpinës sime ..
Njerën e dua vërtet .
..Me hak e them që nuk është si të tjerat ,
Ato ç’kanë me mua ?
Buzët lepij nga mjalti i ënderës
Dhe kontrollova nëpër xhepa , letrat e para të dashurisë .
Njërën e mbaj , e ruaj .
S’qënkam plakur …
Jam !…

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s