VETMI / Poezi nga Mimoza Çekiçi Rista

Poezi nga Mimoza Çekiçi Rista
 
 
VETMI
 
E braktisur ndjehem sonte
nga njerëzimi, nga Zoti dhe nga Ti.
Nata zbukurohet me brilante yjesh,
meteorët bien e ku shuhen s’e di.
 
Nuk ndjej, nuk di më a kam ditëlindje,
syri heshtur ngrin aq sa s’ loton.
Edhe pse desha një lot të pija sonte
e ta bëja GËZUAR siç e kam zakon.
 
Dimri shtrohet i butë si pulëbardhë,
unë – copë akulli nga bora ngurtësuar
Vetmia ma bën natën më të errët e t’ acartë
pres rrezen e artë e Ty për të më ndriçuar…
 
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s