PLASARITJET E KOHËS / Poezi nga Ylli Pollogati

Poezi nga Ylli Pollogati

 

PLASARITJET E KOHËS

Vështroj plasaritjet mbi trungjet e vjetër .
Lotët e sytheve mbetën guralecave në rrymë e rrjedhës .
Korentet e erës , thanin jetën
Dhe plagëve , u vishnin haresën ..
Ç’do gjë deri në palcë shitur .
E gjeta rrugën time
Ku dikur mbretëronte një qeshje , një dashuri ,
Ku drita kishte tjetër emër
Dhe për mbiemër syrin tim .
Tani është k’thyer në kombo .
Ta përcjell , e kam frikë mbytjen
Dhe ta mbaj , më nervozojnë orët nevrike të së sotmes ..
Me hije dhe maska ,
Përdhunuam dritën
Dhe filizat po digjen pa qënë të tillë .
Ka mbir fara e thatsirës
Ku çelja ka harruar vrapimin ..
Dua t’i lexoj plasaritjet e trungut sonte
Dhe hënës dua ti them ca fjalë .
Si mund të jetë ndryshe o njerëz
Kur deri dije stinët i kisha të dashura ..?

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s