Immortalia deadly sermon notantes ( ” Ah, that memory would be vain / If there were no poems to love him ” – Silvina Ocampo / Translated from the French of Athanase Vantchev de Thracyby Norton Hodges

Silvina Ocampo   Immortalia deadly sermon notantes ” Ah, that memory would be vain If there were no poems to love him ” Silvina Ocampo This mesmerising concert of bird birds On the edge of the margelle. Light voice that … Continue reading

Глазами любви / Татьяна Теребинова

Татьяна Теребинова   Глазами любви Лёгкий конь луны опять летит в небесах, Он бешеным ветром несётся на звёздный прах. Изваяньем из камня – тень моей боли стоит. Печать одиночества в сердце вербы свербит. Свеча бытия – твоей сгорает душой. Кровавые … Continue reading

Poems by Tulsi Shrestha 

Poems by Tulsi Shrestha 

 

AN ENCOUNTER WITH MAD MAN

While I am walking proudly on the road .
A mad grabbed my neck from behind
Enquired me with bloody red eyes.
Who are you to create the truth. …?
That too is for your own benefit .

“Run away oh mad , I will hit…”
I threatened him with a shout
He laughed aloud and asked
“Who is mad you or me….?”
“Stand before mirror ask yourself ”
Flavour of flesh of innocent animals
That you enjoy in name of sacrifice.
Killing His own creations to please Him
Aren’t you superior to God himself …?
Your society retains power
To burn alive bride with dead husband .
Have ever noticed yet, cruel crocodile …
Killing and eating its own generation.
Oh what a sound mind , you all do have !
Killing millions of your own destiny in name of
Religion and race, nationality and sovereignty
Don’t ,you feel any shame. ..yet
To rationalise crime against humanity
With interpretation of your cruel logic .
Still, you dare to call me Insane…..
I am human with alive volcano
Boiling lava inside me… going to
Explode over all of you…..”
He cried aloud ha ha ha…
I felt the sky cracked with his laugh
Now it is my turn away from his grip

What an encounter with a mad !
I enquired with myself. .who is mad he or me ?
One who manipulates morality for one’s benefit or
One who explodes philosophy in unconscious state.

 

PHILOSOPHY OF LOVE 

The pages of rhythm of my own life
Never matched with content of rhymes .
Like a couple ,one can’t see
and another can’t hear.
She cannot perceive the most enchanting
voice and melody of her own beloved .
He cannot watch the most gorgeous
beauty of his own beloved.
Still they are perfect and ideal couple
in reflection of society and culture .
All his songs reveal beauty of femininity .
But none of them create image in mirror .
Her beloved prepared a full page of essay
explaining excellence of music and melody.
She is beyond his imagination .
He is indeed beyond her perception.
But souls of these two,
dissolve inside one platform.
Both of them remind it as
ecstasy of passionate
Love!

 

DUALITY WITHIN YOU

Feel proud to join in procession of animals right
But you still enjoy flavour of flesh in dinner night.
Manipulate the meaning of sovereignty and
nationality
To feed fruits of invasion enclosed inside
insanity.
A world that belongs to you, no right for
others to view.
Still you cry aloud ‘Humanity Resided Inside
Me’
Dialectical conscience always revolves inside
you
To destroy the serenity of mankind within you
Advocate in favour of humanity in sunshine
bright
Programme to conquer the world in mid night.
Sympathise in griefs of neighbours in day light
Plan to capture resources belong to them in
night.
A glory of walk to new house painted with
white wash
Might turn a laboratory to culture a race of
your own choice.
Ambition that you got, keeps away others
from their faith.
A dawn of destruction peeps out from white
clouds.
Duality inside you, will reverse what you say
and do.
Feel glorious to announce as Advocator of
World Peace.
But not hesitate to flood blood for few inches
of land.
Need to feel shame to cry in favour of
equality and justice
When you are one who violates human rights
yourself.
Your shadow might have frighten Peace and
Humanity.
Indeed, you are a human, but without heart of
Humanity…
Just to nourish your ego, you enjoy to
dominate others
You dream to visit Mars for your lustful honey
moon.
While people here, die without a drop of water
so soon.
Still you always try to justify evil attitude as
God’s boon.
Dual parameters to blame others and justify
you
Proclaim yourself as an angel who preaches
God’s view.
The criteria of morality changes along with
power you gain.
What you remarked as illicit, starts to get your
own shade
Dual personality turns out to be reality of your
own life.
You are product of your own decisions, not
circumstances
Any things that you do is a reflection of duality
inside you.
You ensure duality as gate of fate for your
achievement
Might not have suffered from incurable
symptom of duality
If you have remained innocent and ignorant as
a child.
Triumph of victory, an illusive
achievement…Isn’t so oh my friend?

Poezi nga Fatbardha Sulaj

Poezi nga Fatbardha Sulaj     Sa ftohtë   ….ende ca drita jeshile si semaforë shpresash në krahë bredhash nderen… Ende lëkund hijen qytetit duke e shtrirë bulevardit si engjëll pushtues… Sa ftohtë… dëgjohet murmura e hijes… Sa ftohtë përshëeris … Continue reading

Poezi nga Vullnet Mato

Poezi nga Vullnet Mato

 

NË QENDËR TË VËMENDJES

Jeta lëviz pa u ndalur, si në garë konkurimi,
ndërmjet punës, dijes dhe kulturës jetësore.
Përparësitë vlerësohen, nga vetë njerëzimi,
kush duhet në qendër të vëmendjes kryesore.

Puna dhe dija, si energji të krahut e mendjes,
shtyjnë jetën më tej, në lartësitë e qytetërimit,
kultura dhe arti në libra, ekrane, nota kënge,
krijojnë ndjesitë e holla për argëtimin e shpirtit.

Kjo është përvoja dhe praktika mijëravjeçare,
nga mbretëria e gurit, te kozmosi i elektronikës.
Të gjitha përpjekjet fokusohen drejt kësaj gare,
nga Poli i Veriut, në akujt fundor të Antarktidës.

Ndryshe këtu, në skaj të Ballkanit perëndimor,
vëmendja përqendrohet te politikë-aristokracia.
Heronj dite bëhen papagajtë e acarimit nervor,
që i frynë urrejtjes e i nxjerrin zemërimit shkëndija.

Po ju, o indiferentë të mençur, të genit shqiptar,
sa kohë do bëni sehir, këto shfaqje maskarade,
të duartrokitjeve politike, kush zë vendin e parë,
duke shkrumbuar flakë e tym, milionat e parave?!…

Provoni të mbyllni ekranet e të mos lexoni gazetë,
të mos votoni figura të zvetënuara, të mbira në sy!…
Atëherë, dalin arkitektët e vërtetë pa teser në xhep,
por me projektin e ngjitjes kombëtare në lartësi!…

 

MBRËMË NË TELEVIZOR

Mbrëmë në televizor, sytë m’i mbërtheu 
një bionde me flokët e saj, rica-rica.
Një hënë, mes reve puplore krehur,
me dy yje te balli, dy planete në cica.

Për seksin e lirë dhe të pambrojtur,
priste me gjuhën brisk, shtruar e butë.
Futej në fjalët rezervë, pa u ndrojtur,
për shenjat e fshehta njerëzore në trup.

Kisha mprehur veshët, krejt i çmeritur,
të kap çdo frazë nga kjo zëdhënëse e kohës,
që zbulonte enigmat e botës së mbyllur,
duke çelur në ekran, drynin e kasafortës.

Dhe kur quajti përvojën e saj më të mirën:
“Dashurinë e kam ku më tërheq,
në shtëpi bëj detyrën”…
Thashë, lum ai shtrat, me kaq magnet,
mjerë ai shtrat, që ka brenda një dreq!

Sepse shtypjen e lashtë, me egërsi diktati,
seksi i bukur i këtij shekulli, plot qejfe,
po ia shpërblen çomages së patriarkatit,
duke i shkarë nga çarçafët krejt në heshtje…

 

MES DJAJVE VIRTUALË

Jam miku juaj, quhem thjesht, poeti 
një peshk vogël, në oqean interneti,
endem mes grepash me pamje nusesh,
dhe hakersave me karrem virusesh.

Meshkujt shfaqin fytyrë të rreme,
bëjnë elozhe, me mesazhe femre.
Hakersat, të ngjashëm me ujkun,
shqyejnë dritaren, vjedhin feisbukun.

Ashtu si piratët, në oqeanet ujor,
gëlojnë piratët e padukshëm ajror,
të rrezikojnë talentin e trashëguar,
dhe të vrasin frymëzimin e vagëlluar.

Nuk di njeriu, nga të ruhet përpara,
ku mbillet i ligu dhe nga i vjen fara.
Si në tokë e qiell, u bë bota dreq,
të turbullon qetësinë shpirti i keq.

Librat mbushur me perla në vargje,
myken e kalben kudo nëpër rafte.
S’u bëjnë efekt tingujt, s’i prek rima,
nuk i godet rrufeja, as vetëtima.

Me cicërima zogjsh, aroma lulesh,
ata tallen, qeshin, derisa shkulen.
Dashuria e vërtetë, shpirti i poezisë,
bëhen viktimat fatkeqe të ligësisë.

Në klube nate, djalli me bijtë e tij,
dehen me drogë, bëjnë dush me raki.
Nuk ndjejnë ëmbëlsi nga vargu poetik,
shpirtin ua ka pushtuar epshi erotik;

Stiv Hokini vdiq, pa çliruar nga trupi,
kthetrat e materies së zezë, të turpit.
S’di as Zoti ku shkon kjo botë e vjetër,
kërkohet ujë në kozmos, planet tjetër…

Poezi nga Myrteza Mara

Poezi nga Myrteza Mara   KËNGËT E POETIT Ah, këto këngët e poetit, si fole zogu në shkëmb Vijnë përlotur duke qeshur, shërojnë plagën që dhemb! Kënga-shpirti, lot i diellit, psherëtima ndezur zjarr Pasqyrë si kristal i qiellit, ëndrra me … Continue reading