E vramë kohën / Poezi nga Liza Brozi

Poezi nga Liza Brozi
 
 
E vramë kohën
 
E vramë kohën,
duke vrapuar natën pas hijeve.
E pritur tek porta ata që s’ trokitën kurrë.
Fshikulluam shpresat,
derisa ëndrrat u kthyen në gurë.
Që s ‘ngriten kështjella por barriera.
Besnikë qëndruan si kurrë më parë.
Kur mjerisht kohën mbytëm në litar.
E kur pasqyrën kërkuam, veten se njohem.
Veç trishtimin shumëzuar, thyer ndër copa.
E vramë kohën tonë, atëhere,
kur mjerisht përqeshur ishim nga bota.
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s