Poezi nga Ylli Pollogati

Poezi nga Ylli Pollogati

 

KËNGË PAVDEKËSISH

Shikimin tres tek qielli i hirtë , i përflakur ,
Dhe herë praruar në ar të derdhur .
Buzqeshnin stinët ..
Pranvera mbretëronte e vdekje s’kish .
Jetën time nis e lexoj ..
Me shkall ,
Dhe melodi ciganësh .
Yjet i rrëmbeva pa frikë .
Mbi defin e grisur tund hënën ,
Shpërfill botën melodive që fikeshin humbëtirash ..
Era më hodhi tej !..
Largësia më hiqte më larg .
Gjoksi çahej në regëtimë dashurie ..
Dyert e dritës kyçur i mbajti hëna ,
Kur nisa të puthja ..
Të lirë e lash zëmrën .
Gjaku i ndezur shndërohej në akullnajë ,
Vitrinave të qiellta shitej krenaria .
Unë , syvdekuri , skllavi i kësaj jete ,
Asgjë s’munda të bëjë .
Veç tretem melodive të zhurmshme , boshe ..
Kërkoj .., kërkoj vetëm këngë ,
Që të këndohen e të përcjell sadopakëz
Atë , pavdekësi legjende …

 

PENG I NJË DASHURIE

Horizontit fshehur ,
Kujtimet më zgjuan qytetit tim .
Tavernat gumëzhinin mbi muzën që jepte shpirt ,
Vera e lirë na mbyste në të puthura ..
Ditë e netë të ikura peng na lanë (??)
Ajo ndjenjë , ajo aromë e ruante freskinë ,
Hije afrohet e në vesh diçka më thotë ;
-Nuk jam por ekzistoj !
Dhe hëna rrënqethej atij çasti ..
Pranë e desha .
Ashtu , të ftohtë e të padukshme ,
Të zbrazesha si para godës së verës me dehjen e fjalëve të dikurshme ..
Një “ ah “ përbrënda shpërthen !..
Më sjell aromën e humbur ,
Burimin ku etja shuhej në dehje puthjesh ..
-Oh , mosni , t’iu shqetsoj nuk desha ,nis e më thotë .
Ëndrës i dehur ndihem !

 

E VËRTETA PA GOJË

Terit të natës ecja dhe s’prisja të dilte hëna .
Këmbët mi kish rrënbyer era ,
Kërkoja atë që humba dit – netëve ;
Imazhin – portret të lotëve të para !
Një zog i mitur kërkonte krahët ,
Mbeti duke u grindur përplasjeve ..
E donte fluturimin edhe qiellin ,
Shok me yjet .
Dhurat e çmuar për një bir të thjeshti .
Gryksat e kollarisur gurë lëviznin ,
Dhe i lyenin me të kuqen e tyre fallco .
Nuk dashurova gënjeshtrën asnjiherë
Dhe dashurin e shihja kristaleve të djersës .
Jeta , një korniz epoke .
Mjer kush u pikturua me bojra marrë hua .
Mbeta kok’ulur me ëndër majat ..
Majat , ku e vërteta heshtte memece .., pa gojë .
E vërteta e dhimbshme , që s’duan akoma ta besojnë idealet e mia !

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s