Lief Vleugels (Belgium)

Lief Vleugels (Belgium)
 
Lief Vleugels, born in 1953. She is a Flemish poet and writer. She has published five novels and four collections of poetry. Her most recent works, a novel and a collection of poetry, deal with the life of her daughter, who ended her life in 2014.
Lief Vleugels taught creative writing at the SchrijversAcademie in Antwerp, Belgium and in Paramaribo, Surinam.
 
 
BUTTERFLY STROKE
 
she threw a flower in the water
because I am a pond
and she a butterfly
 
still doubt hovers
feelers on the crust of my lips
I brushed her away
pinned her to the wall
 
sleep, sleep Mathilde
the white women watch
count the drops on your lips
the cobweb in your hair
 
still doubt ticks
a time bomb in my chest
brushes sobbing
the dust off her wings
 
glide, glide Mathilde
bow where the wind blows you
later when it becomes quiet
you’ll keep standing tall
 
(translation: Annmarie Sauer)
 
 
 
VLINDERSLAG
 
ze gooide een bloem in het water
omdat ik een vijver ben
en zij een vlinder
 
nog trilt de twijfel
voelspriet op de korst van mijn lippen
ik heb haar weggewaaid
met een speld in de muur geprikt
 
slaap maar, Matilde
de witte vrouwen waken
tellen de druppels op je lip
het spinrag in je haren
 
nog tikt de twijfel
tijdbom in mijn borst
slaat met een snik
het stof van haar vleugels
 
zweef maar, Matilde
buig naar waar de wind je waait
straks als het stil wordt
blijf je rechtop staan
 
 
 
WITHOUT BOTTOM
 
thus I became
pregnant with what dies in me
one morning I’ll be just without
 
like the pots in the yard
under sweltering cellophane
with round belly waiting for summer
almost bursting
 
on cold nights the bottom breaks
thus I remember
the tearing of my belly
and that too passed
 
as small as loss I will become
as small as what I want it to be
as old as tomorrows pain
 
(translation: Annmarie Sauer)
 
 
 
BODEMLOOS
 
zo ben ik geworden
zwanger van wat sterft in mij
op een ochtend zal ik zomaar zonder
 
zoals de potten in de tuin
onder broeiend cellofaan
met bolle buik op zomer wachten
bijna op springen staan
 
op koude nachten breekt de bodem
zo herinner ik mij
het scheuren van mijn buik
en ook dat ging voorbij
 
zo klein als het gemis zal ik worden
zo klein als ik wil dat het is
zo oud als het zeer van morgen
 
 
 
DECAPITATED STATUES
 
I am a hunch, mother
second planet to the sun
the house where my children sleep
the end and source
 
she who was most like me
became Earth, sheltered
between Mars and Venus
she turns and walks
away from me
 
chasing the demon
by writing him away
helps, a while
her head disappears in water
when I make waves
 
decapitated statues stay
there is no more earth
to bury.
 
(translation: Annmarie Sauer)
 
 
 
 
ONTHOOFDE BEELDEN
 
ik ben vermoeden, moeder
tweede planeet van de zon
het huis waar mijn kinderen slapen
het einde en de bron
 
zij die het meest op mij geleek
Aarde werd, geborgen
tussen Mars en Venus
draait zich om en wandelt
weg van mij
 
de demon verdrijven
door hem weg te schrijven
het helpt, voor even
haar hoofd verdwijnt in water
als ik rimpels maak
 
onthoofde beelden blijven
er is geen aarde meer
om te begraven.
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s