The Crash of Civilizations (Η Σύγκρουση των Πολιτισμών) / Poem by Marina Antonia Tsitsi

Poem by Marina Antonia Tsitsi

The Crash of Civilizations

Are we echoes of a celestial melody,
of the infinitive vastness, of the eternal or not ?
Are we candles of His bright light or not?
Are we Earth’s universal face or not?
Are we part of the All, that we must fulfill,
with a special care or not ?

Why we leave our brain to be trapped
inside the pain the fear the hate?
Is it because we lost our orientation into egoic delusions?
Is it because our different colors and race?
Is it because our different cultural background and ideologies,
or it is because our variety of religions?

Don’t we see the ultimate expression of Love?
This is that keeps the universe as it is,
in balance and harmony.
Let’s be honest to ourselves.
It is time to reevaluate our beliefs,
to nurture the strength of the mature spirit.

Don’r we see that is time to put away
all the dark clouds of diversities,
that is time to navigate ourselves ,
far from circumstances and false beliefs,
that brought us in a fogy horizons
and in a crimson fields, into the stream of history?

Imagine a garden with multicolored flowers
Is it not or the soil,
enriched by love love and respect,
that make them bloom in harmony,
in a way that we can celebrate
the celestial icon of their coexistence?

So it is the humanity, a unique garden,
on the sacred canvas of the nature.
If the soil that nurishes it:
is combined by love the right ingredients ,
we can celebrate the delightful dance of the various
essences of flowers on a screen of transparency.

Love and Unity are the ocean pearls,
the only hope to fragile humanity, to the rape of our planet,
the guiding light to the human consciousnesses,
the compass that open the doors for a brighter future.
The right answer to the dominating conflict of states,
”The Crash of Civilizations”.


Η Σύγκρουση των Πολιτισμών

Είμαστε η ηχώ μιας ουράνιας μελωδίας,
του ατελείωτου αχανούς, του Aιώνιου ή όχι;
Είμαστε κεριά του λαμπερού φωτός Του ή όχι; 
Είμαστε το παγκόσμιο πρόσωπο της Γης ή όχι;
Είμαστε τμήμα του Όλου, που πρέπει να
εκπληρώσουμε Με ιδιαίτερη φροντίδα ή όχι;

Γιατί αφήνουμε το μυαλό μας να εχμαλωτιστεί
μέσα στο φόβο, στο πόνο, στο μίσος;
Είναι γιατί χάσαμε τον προσανατολισμό μας 
σε εγωκεντρικες αυταπάτες; 
Είναι γιατί διαφέρουμε στο χρώμα, στη φυλή,
Είναι λόγω διαφορετικού πολιτισμικού υπόβαθρου και ιδεολογιών,ή είναι λόγω tου πλήθους των θρησκειών;

Δεν βλέπουμε την υπέρτατη έκφραση της Αγάπης;
Αυτή το σύμπαν συγκρατεί όπως είναι,
σε απόλυτη ισορροπία και αρμονία.
Ας είμαστε ειλικρινείς στον εαυτό μας.
Είναι καιρός να επανεκτιμήσουμε τις πεποιθήσεις μας,
να καλλιεργήσουν τη δύναμη του ώριμου πνεύματος

Δεν βλέπουμε ότι είναι καιρός να απομακρύνουμε 
όλα τα σκοτεινά σύννεφα των διαφορετικοτήτων,
ότι είναι καιρός να πλοηγήσουμε τους εαυτούς μας
μακρυά από συνθήκες και ψευδείς πεποιθήσεις,
που μας έφεραν σε ομιχλώδεις ορίζοντες 
και σε κόκκινα πεδία, στο ρεύμα της ιστορίας;

Φανταστείτε ένα κήπο με πολύχρωμα λουλούδια
Δεν είναι το έδαφος το
εμπλουτισμένο από αγάπη και σεβασμό,
που τα κάνει να ανθοφορούν αρμονικά,
με τρόπο που να μπορούμε να γιορτάσουμε
την ουράνια εικόνα της συνύπαρξής τους;

Η αγάπη και η ενότητα μαργαριτάρια του Ωκεανού 
είναι η μόνη ελπίδα για την εύθραυστη ανθρωπότητα, 
για τον βιασμό του πλανήτη μας,
το καθοδηγητικό φως στις ανθρώπινες συνειδήσεις,
η πυξίδα που ανοίγει τις πόρτες για ένα καλύτερο μέλλον.
Η σωστή απάντηση στη κυριαρχούσα σύγκρουση των κρατών τη ” Σύγκρουση των Πολιτισμών ”


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in: Logo

You are commenting using your account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s