Poezi nga Manushaqe Toromani

Poezi nga Manushaqe Toromani
 
 
TRËNDAFILAT
 
Me sa duket në kopësht
trëndafilat janë tharë
ka kohë, që nuk më dërgon.
Vazoja ka mbetur bosh,
dhomës i mungon ajo aromë.
Do pres deri në Pranverë
ndoshta sërish do lulëzojnë
e në mos çelin
nuk të vë faj.
Vazon që m’i kujton
aty në dhomë do ta mbaj.
 
 
 
DIMËR (NOSTALGJI)
 
Në një kusi mbi zjarr
misra po ziej
Mbuluar me hi e ca thëngjinj
po piqet kulaç.
Varur mbi oxhak
ca pastërma
Në vorbë mënjanë
fasulet janë gati për darkë.
Dimri është i gjatë.
 
 
 
TEK PO BËNIN DASHURI
 
(Ajo)
 
U bë vonë i dashur
Le të flemë
Nesër ka natë përsëri.
 
(Ai)
 
Ka,
por jo si sonte
Kaq bukur bie shi.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s