HOW DO I COME HOME AGAIN ( HOE KOM IK WEER THUIS) / Poem by Hannie ROUWELER

Poem by Hannie ROUWELER
 
 
HOW DO I COME HOME AGAIN
 
After seeing mountains with a blue
haze above tops in the morning,
young dew on grass like countless pearls
slowly evaporating in the morning sun,
the broad line of the horizon above polder soil
which represents my homeland,
in the sky foam heads floating from the coast.
After slow days that represented nothing in which
a child is standing with a jump rope,
hoop around her waist, round stones to be picked up
along the side of the road and lays them
on the windowsill as a collection of valuable treasures.
Dreaming of warm hands in the afternoon
on your back, your shoulders pushed away in deep
pillows of desire and passion. Then silence.
After walks in forest areas with open spaces,
lakes, deserted ponds, with in the meadows
cows grazing along a ditch. Sitting on wooden fences
with dangling legs coming loose from the
ground. Dusty, sweaty from strange
areas, new experiences, new found words
in my handbag, suitcase, lost it all and again back
in the night, in the day. That’s how I want to come home.
 
 
 
HOE KOM IK WEER THUIS
 
Na bergen te hebben gezien met een blauwe
waas boven de toppen in de ochtend,
prille dauw op gras als talloze parels
langzaam verdampend in de ochtendzon,
de brede lijn van de horizon boven poldergrond
die mijn thuisland voorstelt waarboven
schuimkoppen drijven afkomstig van de kust.
Na trage dagen die niets voorstelden waarin
een kind zich bevindt met springtouw,
hoepel om haar middel, ronde stenen opraapt
langs de kant van de weg en ze op de vensterbank
neerlegt als een verzameling waardevolle schatten.
Dromen in de middag van warme handen
op je rug, je schouders weggedrukt in diepe
kussens van verlangen en passie. Daarna stilte.
Na wandelingen in bosgebieden met open plekken,
vijvers, verlaten waterplassen, met in de weilanden
grazende koeien bij een sloot. Op houten hekken
zitten met bungelende benen die losraken van de
bodem. Onder het stof, bezweet van onbekende
gebieden, nieuwe ervaringen, nieuwe woorden
in mijn handtas, koffer, alles kwijt en opnieuw terug
in de nacht, in de dag. Zo wil ik thuis komen.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s