Misterium – Natalia Govsha / Tłumaczenie Bożena Helena Mazur-Nowak

Natalia Govsha

 

Misterium

Kiedy o zachodzie słońca
ocean liże słony piasek
z ciepłej dłoni
matki-Ziemi,
każdy plusk dźwięków
brzmi jak głos
wszechogarniającej czułości
i nieskończonej błogości.

Kiedy zmierzch
opada jak welon czarownicy,
najwyższe wcielenie
miłości-natury,
wtedy odradzam się
jak cień zaczarowany,
by zrozumieć,
rozpuścić się bez reszty
w płonącym raju.

I pojawia się we mnie dwoistość –
jestem Ziemią z koroną królowej
ponad moją głową
to znów jestem klęczącą falą,
płożąca się
z twarzą pochyloną w dół.
Ta radość – ten ból
są jak ziarenka piasku
wrośnięte solą w moją duszę.

(na zdjęciu autorka wiersza, Natalia Govsha)

 

Tłumaczenie Bożena Helena Mazur-Nowak

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s