De Dinkel, a stream (De Dinkel, een stroom) / Poem by Hannie Rouweler

De Dinkel, a stream
 
A narrow river through the lowlands
of my childhood. Who took this photo
touches me deeply in my heart at first sight.
The innocence, peace, commitment between
beauty and unspoiltness: I completely lost
it. And an unreasonable rage is emerging
as it affects me in an old and neglected soul.
 
How much doesn’t yet have to be overbridged again
to baptize my feet
into this slowly flowing water still
wandering peacefully through the region I was born.
As if nothing has ever been gone. My hands gliding
through the cool water in my white summer dress.
 
 
 
De Dinkel, een stroom
 
Een smalle rivier door het laagland
van mijn kinderjaren. Wie deze foto maakte
raakt mij diep in mijn hart bij de eerste aanblik.
De onschuld, de vrede, de verbintenis tussen
schoonheid en ongereptheid: ik ben het helemaal
kwijt. En een redeloze woede steekt de kop op
daar het me treft in een oude verwaarloosde ziel.
 
Hoeveel moet wel niet opnieuw overbrugd worden
om mijn voeten weer
te dopen in dit langzaam stromend water dat nog
even vredig door mijn geboortestreek wentelt.
Alsof niets ooit is weggeweest. Mijn handen het koele
water door vingers laat glijden in mijn witte zomerjurk.
 
 
 
Hannie Rouweler
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s