Më kujto / Poezi nga Arditë Latifi Haliti

Poezi nga Arditë Latifi Haliti

 

Më kujto

Më kujto,
kur erë e lehtë fryen
Nn’ mesnatë,
n’ dritë t’ hënës,
n’ shtëpinë,
rrëzë shinave të trenit.
Më kujto,
kur zëri,
drithërueshëm
tha, se po shkon.
Më kujto,
ashtu siç isha gjithmonë,
e çuditshme, për Ty
e pathyer,
ziliqare.
Më kujto,
bashkë me aromën e shtëpisë
Grua, nënë e motër e mirë!
Fisnike.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s