Over ex-en en dahlia’s in het gedicht Mea Culpa van Debasish Parashar (India) – About ex-es and dahlias in the poem Mea Culpa by Debasish Parashar (India) / By Hannie Rouweler

Over ex-en en dahlia’s in het gedicht Mea Culpa van Debasish Parashar (India)

 

By: Hannie Rouweler

Er zou meer muziek moeten klinken in poëzie, dacht ik bij het lezen van het prachtige gedicht van Debasish Parashar die in de eerste regels al begint met de C majeur van de snaren van zijn gitaar in het gedicht “Mea Culpa” – over een ontmoeting met een voormalige geliefde.

De titel is al verrassend te noemen omdat hieruit blijkt dat de dichter bereid is om alle schuld naar zich toe te trekken, ook de gevolgen van een ontmoeting, die geresulteerd hebben in poëzie. Daarmee zijn wel enkele, merendeels ironische gedachten in meegegaan want de schuld op je nemen, doe je niet zo maar. Uit de inhoud mag blijken, dat hij echt geen andere optie had omdat de ontmoeting zo teleurstellend was, zo nietszeggend, dat hij eigenlijk liever haar niet weer had willen zien want dan had hij, vanuit het verleden beschouwd, nog een pure herinnering aan de hartstocht en schoonheid van heuvels en rivieren behouden.

Ik vind het een mooi en vitaal gedicht, dat herlezing en herlezing dubbel en dwars waard is. Het toont eveneens de kwetsbaarheid van verloren en bijna vergeten liefdes.

Als vrouw wil ik daar natuurlijk ook nog iets aan toevoegen. Ik nodig eigenlijk nooit mijn exen uit want ik zou al tevreden zijn als gesprekken in peace en harmony zouden verlopen, waarvoor geen enkele garantie is. Ik zou me ook verstoppen achter bloemen, dahlia’s waarvan ik zou denken dat die tenminste nog een week, in positief geval, op zijn tafel zouden staan en nog een vage geur aan vervlogen jaren geven. Maar de praktijk leert ons ook anders. Ik heb wel degelijk een ex vriend over de vloer gehad, wellicht jaren geleden en het was eenmalig, die ik nog een maaltijd heb aangeboden. Het gesprek was niet onaangenaam hoewel ik me nog als de dag van gisteren herinner dat als ik zijn auto in de carport (overdekte garage vast aan het huis) reed, hij angstvallig uit het raam keek of de auto wel precies 40 cm zowel links als rechts van beide muren stond. Zoniet, dan moest ik zijn auto er weer uitrijden en gaf hij mij nauwgezet instructies hoe de auto dan wel geparkeerd moest worden. Ook liet hij mij weten dat het de bedoeling was de glazen binnenkant van zijn douche in de badkamer na gebruik met de douchekop af te spoelen, anders had zijn werkster maar extra werk aan het schoonhouden van zijn badkamer en de douche. Het eten smaakte hem prima, hij gaf mij zelfs complimenten. Ik heb hem niet laten weten dat alles rechtstreeks als voorgekookte maaltijd uit de supermarkt kwam en dat er nog niet een vlokje kerrie, peper of andere kruiden door mij was toegevoegd.

Het gedicht heeft me geraakt en ik lees het met veel plezier terug in het Engels en in mijn vertaling in het Nederlands.

Hannie Rouweler, Leusden september 2019

 

About ex-es and dahlias in the poem Mea Culpa by Debasish Parashar (India)

There should be more music in poetry, I thought when reading the beautiful poem by Debasish Parashar, who starts in the first lines with C major of the strings of his guitar of his “Mea Culpa” poem – about a meeting with a former lover.

The title is surprising because it shows that the poet is prepared to take on all the guilt, including the consequences of a meeting that have resulted in poetry. With that mostly ironic thoughts have come along, because you just don’t take the blame on you for not a good reason at all. The content may show that he really had no other option because the encounter was so disappointing, so meaningless, that he would rather not have seen her again. As for then, considered from the past, he would have had a pure memory of passion and preservations of the beauty of hills and rivers.

I consider it as a beautiful, amazing and vital poem that is worth re-reading and re-reading. It also shows the vulnerability of lost and almost forgotten loves.

As a woman, I naturally also want to add something. I never actually invite my ex-es because I would be satisfied if conversations were conducted in peace and harmony, for which there is no guarantee whatsoever. I would also hide behind flowers, dahlias that I would believe to stay on his table for at least another week, and give a faint scent to years gone by. But practice also teaches us differently. I did have an ex boyfriend, years ago I invited, and it was a one-off, that I even offered a meal. The conversation was not unpleasant, although I remember as yesterday that when I drove his car into the carport (covered garage attached to the house), he looked anxiously out of the car window if the car was exactly 40 cm both left and right from both stone walls. If not, I had to drive his car out again and he gave me precise instructions how the car should be parked. He also informed me that the intention was to rinse the glass inside of his shower in the bathroom with the shower head, after use, otherwise his maid would have had extra work to keep his bathroom and the shower clean. The food tasted great to him, he even gave me compliments. I did not let him know that everything came directly from the supermarket as a pre-cooked meal and that I had not even added a flake of kerry, pepper or other spices.

The poem touched me and I am happy to read it back in English and in my translation into Dutch.

HANNTIE ROUWELER, The Netherlands

September 2019

 

Debasish Parashar is a Creative Entrepreneur, Singer/Musician, Lyricist and Multilingual Poet based in New Delhi, India. He is an Assistant Professor of English literature at the University of Delhi. Parashar is the Founder & Editor-in-Chief of Advaitam Speaks Literary journal.

His debut Music Video ‘Shillong’ from his debut EP ‘Project Advaitam’ released in the month of September, 2018. His write-up on Majuli has been listed amongst top 100 online #worldheritagesites stories globally in May 2016 by Agilience Authority Index.

His literary works have appeared in Kweli, Sentinel Literary Quarterly, Voices de la Luna, Contemporary Literary Review India, Enclave/Entropy, The Ramingo’s Porch, Expound, Asian Signature, SETU, Five2One, Moonchild and elsewhere. Parashar has been translated into Russian, Spanish, Romanian, Slovakian, Serbian, Albanian, Persian, Afrikaans, Indonesian and many other languages.

Debasish’s works are featured in international anthologies such as World Poetry Almanac 2017-18, Epiphanies and Late Realizations of Love (USA), ‘Where Are You From?’ (English/Persian) (New York), ‘Apple Fruits of An Old Oak’ (U.S.A) and ‘22 Wagons’ (Serbian) among others.

Advertisements

One thought on “Over ex-en en dahlia’s in het gedicht Mea Culpa van Debasish Parashar (India) – About ex-es and dahlias in the poem Mea Culpa by Debasish Parashar (India) / By Hannie Rouweler

  1. Congrats Debashish…!
    .
    You are a sensitive poet who crafts poems with love & full involvement with the basic emotion poured in the poem.

    Hannie, a great Dutch poetess, is a great critic also, who reads the selected poems of her choice with full attention & going deep into them. Then she writes about the subtle nuances of the poems, she is influenced with. She dives deep into the poet’s emotions & feelings and catches up with the true feelings of the poet and speaks about them in details, strand by strand.

    You both are my favourite poets, thinkers and wordsmith.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s