Poezi nga Fatbardha Sulaj

Poezi nga Fatbardha Sulaj

 

***

si në trishtimet e Shubertit
rrjedh tejmbrëmja,
ku vjeshta bën strip rrugëve e dehur…
Dhe koha,
flokë shpupurisur
qaravitet,
nën tingujt e djeshëm
në opus 2 vjoline….,
sa çast i zbehur….!

 

…vij shpesh atje

në ariet tona të heshtura
dhe pse nuk bëj asnjë hap,
madje hapi ka mbetur
hije menduar…
Vij shpesh atje,
dhe tani aty jam
me perëndimin,
se di, a më ndjen…

 

Ti mbetesh…. Muzgu im

I dua muzgjet e vjeshtës
që menduar zbresin tokës
dhe ndezin yjet një nga një.
Pastaj thinjën prej drites së hënës
duke kënduar ninulla bulkthesh
trishtë.
Imazhi jot vjen i kaltër,
aq sa shprish
gjithë buzëmbrëmjet,
gjithë muzgjet
dhe nata merr tjetër ngjyrim.
Ashtu shkujdesur
larg, afër
ti mbetesh qartë
muzgu im….

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s