Poezi nga Ajete Pavata

Poezi nga Ajete Pavata

 

JO

Nuk e dua vjeshtën
Ajo buzëqeshjen ma mori
Shi – lotët e mi
Ikja – urdhër perandori.

 

KUJTIMET

Hapa sirtarin e kujtimeve të ruajtuara
Ca nga to ishin leckosur dhimbjesh
Metamorfozë kishin pësuar të tjerat
Vetëm ato të fëmijerisë ruanin freskinë
– freskinë dhe bukurinë!

 

TRENI FUNDIT

Ne embrionin e tkurrur te dhembjes
Ndjej ofshame nga plaget e zemres
Lotet e thare ne syte e mjegulluar
Fishkellimen e trenit te fundit.

 

ËNDËRR DHE ZHGËNJIM

Numëroj ditë-netët sa shpejt ikin
Më vete marrin copëza të shpirtit tim
Jeta, shpresa dhe lumturia
Mashtrim, ëndërr dhe zhgënjim.

 

E VËRTETA

Pyet zemrën tënde, njeri
Çfarë të gëzon në jetë
Po, në urrejtje dhe dashuri
Vetëm fjala e vërtetë.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s