Poezi nga Enertin Dheskali

Poezi nga Enertin Dheskali
 
 
Hëna e mallit
 
Hëna e mallit larg më tret,
Mes reve të kujtimeve pa fund,
Anija e shpresës sime përkundet,
Velat e ndjenjave, era m’i tund.
 
Ndihem i përhumbur nëpër kaltërsi,
Busulla e zemrës u ndryshk në një skutë,
Dallga e baticës më nis për tek ti,
Hëna e mallit, larg po më tret…
 
 
 
Qielli i lodrave
 
Qielli i lodrave të mia, harruar në kohë,
Përplaset me dallgët e endjeve të vrara,
Shkëmbinjve, të lyera me gjakun që valon,
Në vullkanin e shpirtit ku shpërthen dhimbja.
 
Varka e Noes sime hepohet nga shtërngatat,
Nëpër ujëvarat e ditëve ku fle errësira,
Qielli i lodrave të së shkuarës tulatet,
I trembur nga retë e mendimeve ëndrranxira…
 
Marrë nga vëllimi i tretë poetik, “Gjak në kozmos”, 170 faqe, 140 poezi – 2010

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s