Namastè / Poesia di Juljana Mehmeti

Posted on October 6, 2019

0


Poesia di Juljana Mehmeti

 

Namastè

Sono,
parte dell’universo infinito,
una particella lanciata tra i paralleli piegati,
di quel mondo vestito di sfumatore di luce
affondato di nuovo tra ricordi oscuri,
al senso dell’esistenza tra i confini della vita
e il subconscio giunto tra le parole non dette,
immersa
in quella visione che mi riveste di blu,
l’eternità
del creatore che unì corpo e anima
con la benedizioni degli angeli,
in tracce di sangue e dolori croccifissi.

Un volo innalzato nelle sue stesse ceneri
in corpi dimenticati tra le leggende del passato
consacrato nel tempo del grande trambusto,
del mare e del nord
alla ricerca di occhi rivestiti di verde
in altri spazi nuovi
tra gli ultimi confini
vagando nell’oltremondo
caduto e rialzato
in altri nuovi passi
nell’infinito rinati .

Nuove estremità raggiungono l’immenso,
cuore e mente
inginocchiate nel Tempio,
che solleva ponti invisibili,
sguardo rivolto all’Onnipotente
e mani unite in preghiera,
parole che vanno via col vento
e ritornano col tempo,
frammento della continuità
nato nello spirito del cielo;
Namastè!

 

Namastè!

I am,
a part of the endless universe
a particle thrown to refracted parallels ,
of that world dressed with the color of light
and drowned back again to the dark memory,
with the meaning of the existence in the margins of life
the consciences coming from the unexpressed words,
from the inner part
of that vision which dresses me in blue,
eternity
of the creator who merged body and soul
with blessings from angels
towards the tracks of blood and the cross pain.

The flight ascending to its own ashes
in the forgotten bodies of gone legends
consecrated during the time of enormous agitation,
of the north sea
searching for eyes which dress the verdure
new spaces
of the end boundaries
wandering beyond the world
collapsing and uprising
with different steps
to the revived eternity.

New tops touch the heights
heart and mind
bended to the temple,
which constructs invisible bridges
the view towards the Almighty
and hands folded in praying
words which goes with the wind
and return back with seasons,
a fragment of continuity
born from the spirit of the sky;
Namastè!

Translated into English by Arben Hoti

 

Namaste!

Jam,
pjesë e universit pa mbarim
grimcë e hedhur në paralele të përthyera,
të asaj bote që vishet ngjyrimit dritë
e zhytet memories errëti sërish,
kuptimit të egzistencës në kufijtë e jetës
nëndijes së ardhur nga fjalë të pashprehura,
brendësi
e atij vizioni që në të kaltër më vesh,
përjetësi
e krijuesit që bashkoi trup e shpirt
në bekime engjëjsh
gjurmëve të gjakut dhe dhimbjes kryq.

Fluturim i ngritur hirit të vet
në kurme të harruara legjendave të shkuara
shenjtëruar kohës së trazimeve të mëdha,
të detit dhe veriut
në kërkim të syve që veshin blerimin
hapësirave të reja
kufijve më të fundit
endur përtejbote
rrëzuar e ngritur
në të tjerë hapa
pafundësisë ripërtëritur.

Kulme te reja prekin lartësitë
zemër e mendje
përulur tempullit,
që ngre ura të padukshme
vështrimit drejt të plotfuqishmit
e duar në përshpirtje
fjalëve që shkojnë me erën
e kthehen me stinët,
fragment i vazhdimësisë
lindur frymës së qiellit;
Namastè!

@ julja

 

Posted in: PERKTHIME, POEZI