Kënga e takimit të fundit – Ana Ahmatova / Përktheu në shqip Vasil Çuklla

Poezi nga Ana Ahmatova

 

Kënga e takimit të fundit

Në gjoks, një shtrëngim
humbas hapat, përshpejtoj…
Nga ankthi, nga tmerri vesha
dorashkën e majtë, në të djathtën dorë.
Eshtë e pamundur, të hypi këto shkallë.
Janë vetëm tre, e di, por si t’i ngjis…
Një tingull i ëmbël sillet brenda pemëve
dhe vjeshta më thotë: ” Tani me mua, vdis!
Fati gjithmonë i paqëndrueshëm,
i panurë si ty. Ndjehem dëshpëruar…
zgjidhje nuk shoh – i shtrenjti im!
Vdes e braktisur, e vetmuar.
Hedh vështrimin, ja shtëpia, ja oda
të qelibartë, digjen qirinjtë,
në takimin e fundit, në bashkimin tonë
dhe zëri yt, akoma brenda veshëvetë mi
këndon… këndon… këndon!

 

Shqipëroi: Vasil Çuklla

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s