Fijet e këputura duan të ecin / Poezi nga Altin Meçja

Poezi nga Altin Meçja
 
 
Fijet e këputura duan të ecin
 
Shiu i sotëm më shplau pluhurat e stinëve të arnuara,
fije të këputura që duan të ecin,
sy të harruar që mbathin këmbët,
për të kapur shalësexshiturën e semaforëve.
 
Shiu i natës kishte pjekur lëkurët e shpirtit,
leshsjetulli ishte zbutur çarçafësh,
dëshirat e gruas i plasi tullumbacja e agimit,
biletat e dorëzimit rërkonin barrën e tyre.
 
Rrudhat e gjyshes mbuluar me mejkap,
mbante çadrën hapur nga frika e vdekjes së fytyrës,
sytë ishte lëshuar mbi dritën e ndezur,
duke u ngopur me mjerimin e një shpirti të lodhur.
 
Shiu më kujton kohën kur rrinim pranë oxhakut,
përhumbeshim në prushin e djegur të ëndrrave,
ku bashkë me misrat piqeshin dëshirat tona,
dhe ëndrat që digjeshin në drutë e vëna.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s