Poezi nga Klejda Plangarica

Poezi nga Klejda Plangarica
 
 
Ta vjedh?
 
Me zemrën time në dorë
përpëlitem.
 
E pabesueshme t’i gjej një qoshk
në mishin tënd,
nga gjaku yt, një grimë për të të zbraz.
E përbindshme ta kthej zvarrë
aty ku ish,
në trup-gërryerin tim pa gjak.
 
Zemrën tënde përpëlis
në dorën tjetër.
Ta vjedh?
 
 
 
Ne, spektatorët…
 
Tragjikomeditë, mjerisht, vazhdojnë
edhe pas mbylljes së sipareve.
Të gjithë, pamëdyshje, e kanë ditur
dhe po kaq e dëshmojnë çdo mbrëmje…
Por askush s’guxon
të vrapojë drejt skenës,
të ndreqë diçka,
madje t’i grisë edhe perdet.
Edhe pse secili vetëquhet Mesia,
i trembemi murit të rëndë prej cohe,
që kushedi ç’intriga fsheh pas vetes!
Mbetëm, gjithë kohës, spektatorë të zellshëm!
 
Tragjikomeditë, mjerisht, vazhdojnë
edhe kur kyçet portë e vjetër e teatrit.
Ne kyçim dyert e strehave tona,
Mbyllim sytë dhe duartrokasim…
 
©️Klejda Plangarica

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s