Në ditëvdekjen e shpresës / Poezi nga Anila Mihali Qirjazi

Poezi nga Anila  Mihali Qirjazi

 

Në ditëvdekjen e shpresës

Do ikë dhe ajo
e fundit e të fundve
Kur lulet të jenë vyshkur për dorën
dhe pikën e ujit,
S’do ketë më vajtoca mbi krye
në shtegëtimin e shpirtit ,
Nën tokë vetëm një vend të vockël fare
Dhe lotë të tharë prej kohësh.

Si mbetet gjë tjetër
Vec ta thurrë vetë me thupra eshtrash
banesën e fundit.

Për amanet ,
gjithë njerëzimin
Që në fluturimin e jetës
S’pyeti kurrë pse shpresa vdes e fundit .

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s