Poezi nga Iliriana Sulkuqi

Poezi nga Iliriana Sulkuqi

 

S’I DUHET BOTËS NJË LOT QË QAN…

(Sikur të isha Loti im ,/nuk do të qaja kurrë,/
se loti kthehet në kripë/dhe kripa në gurë..)

-Një ditë pa dritë, një natë pa hënë,
Lotin intim ma shanë e vranë…-

I pata thënë Lotit tim: –
përballë botës mos i dil…!
Është kohë e keqe, një Zot e di,
do të të thajnë, pa dalë mirë…

Nuk më dëgjoi, nuk më dëgjoi…
Si djal’ plangprishës
pa mua shkoi…

Një ditë , ah, ditë, pa mbushur ditën,
kthehet sërish lodhur e tretur…
Lutet e lutet mardhur e ngrirë
përmbi qerpik nga pritja djegur…

I kisha thënë, i pata thanë:-
S’i duhet botës një lot që qan…

 

SONTE TË JAP LEJE…

…Fli mbi besën time
me ëndrrat e shkuara…
Nesër…,
Nesër…

Ose Nesër…-
ZGJOHU ME MUA!

 

SYTË…

Njeri mbeti vëngër
nga kthimi.
Tjetri –
plasi , për të dy.

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s