Ringjallja e një trashëgimie (LA RESURRECTION D’UN PATRIMOINE – Poezi nga George Onsy / Përktheu në gjuhën shqipe Delo Isufi 

Poezi nga George Onsy

 

Ringjallja e një trashëgimie

Ka nga ata që më shikojnë,
Kufomë e një monumenti madhështor,
Por më besoni, mua më besoni,
Jam gjallë dhe pas asaj që më ndodhi.

Ky zjarr, është veç se një pishtar,
Për kalimin nga vdekja në jetë,
Pra, a nuk është ky një behar,
Për t’u riçel e Ringjall?

Ju që të gjithë e keni parë,
Se si shigjeta ime gjigande,
Me qëndrimin madhështor e krenar,
U rrëzua por mbeti lapidar.

Megjithatë , ajo që më ngushllon,
Janë lotët që u derdhën për mua,
Nga sytë zbrisnin, rrëke, si krua,
Dhe me këto lotë përvëlues,
Etjen e zhuritur mua ma shuan.

Më shihni pra, unë tashti,
Unë nuk e kam më një çati,
Por gjithësesi, kjo ndodhi,
Barku im që digjet si qiri,
Për ju derdh vetëm dashuri.

Tashti ju them me krenari,
Unë jetoj në qiej të hapur,
Dhe në se pak më ka mbetur,
Unë do jem përherë dëshmitar,
Në këta të lavdishëm shekuj.

E djeshmja nuk është larg,
Pasi në gjirin tim, ju e dini,
Plot Shenjtorë flen në paq,
Dhe kati im është mbuluar,
Me gjurmë fisnikesh të nderuar.

Plot princa kordhëtar janë aty,
Që unë i shoh mes krahëve të mi,
Mbretër të kurorzuar e fitimtarë,
Peshkopë, dishepuj e kardinalë,

Por asnjëherë nuk duhet harruar,
Për të patur një vend të favorizuar,
Për Kurrizon e të madhit Viktor Hygo.

 

LA RESURRECTION D’UN PATRIMOINE

Il y en a qui me voient
Un cadavre d’un monument vénéré,
Mais croyez-moi,
Je vis encore malgré tout,
Oui, ce feu n’est qu’un flambeau
Pour le passage de la mort à la vie.
N’est-ce pas c’est le printemps
Du Ressuscité ?
Vous avez tous vus
Comment ma géante flèche,
Qui restait fièrement élancée,
S’est effondrée … s’est écroulée.
Cependant, ce qui me console
C’est de voir les larmes
Jaillir des yeux
Et moi de ces larmes
J’étais tellement assoiffée.
Voyez comment
Je n’ai plus de toit !
Mais, tant mieux,
Mes entrailles qui brûlent
D’amour pour vous,
Sont maintenant
Bien ouvertes aux cieux.
Même s’il me reste peu
Je peux être toujours le Témoin
De ces siècles glorieux
Dont hier ne m’est pas loin.
Oui, dans mon sein
Dorment en paix des saints,
Et mon plancher est couvert
De traces des nobles,
Des princes et des vainqueurs.
Oui, je peux voir entre mes bras
Des rois couronnés, entourés
D’évêques et de cardinaux
Et pourtant, je n’oublierai point
D’y garder une place favorisée
Pour le Bossu de Victor Hugo.

George Onsy@copyright2019-L’Egypte
Avec une composition de l’intérieur de la Cathédrale et ma peinture :
Le Ressuscité-2005 (Trouvez la sur mon timeline).

 

Përktheu në gjuhën shqipe Delo Isufi 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s