Poezi nga Sabit IDRIZI

Poezi nga Sabit IDRIZI

 

POLITIKANËT

Ata i bëjnë të zezat e dynjasë
Mua shkon e m’krijohet njëfarë ndjenje e fajësisë

Për turpet e tyre të përditshme
Shkoj e skuqem si spec

Po më dhimbsesh ti atdhe
Se le të shkojnë në dreq…

 

TË MERR LUMI

Kur të merr me të mirë djalli
duhet të dish t’i marrësh,
të dish t’i lexosh drejt mesazhet,
përndryshe,
s’mund ta zgjedhësh as lumin.

 

RRUGËT

Gjithmonë ka patur,
ka
dhe përherë do të ketë rrugë.

Çështja është se cilën ta marrësh,
ku do të arrish
dhe përse

Nëse ec e ec e ec
dhe nuk arrin gjëkundi
të mos i fajësosh ato.

 

TA VRAS PIKUN E NATËS

Kur ma qëndise mëngjesin me cicërima zogjsh
e m’i fale do horizonte të ëndërrta
thashë kurrë s’do të më sosen rrugët.
Por s’ vonoi shumë e ma përplase mesditën
me krejt flakët e rrufeve
e ma dogje flladin.
Po i dhé udhë këtej edhe mbrëmjes
dije se kurrë nuk të lëshoj
pa ta vrarë pikun e natës.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s