KALORËSI / Poezi nga Agron Tufa

Poezi nga Agron Tufa

 

KALORËSI

Me flatrat e krillave u bart perëndimi
dhe ra si ndryshku i plugut.
Një bronx i sëmurë në pisk të thëllimit
larton statujën e muzgut.

Mes malit e fushës, kur jelet e zeza
të territ të prekin në tokë, –
zvarrë do ta heqë dikë në varreza
Kalorës’ i Dyrerit galop.

Ti portën e kyç dhe ndjen si përjashta
statuja e muzgut mësyn: –
rishmi rikthejnë ndijimet e lashta
që tjetër Kujtesë përtërijnë.

“Ti nuk m’i nderove altarët e mi,
as Frymët ndër kafshë e natyrë.
Ti engjëjt m’i talle! Më mbetet tani,
demonë të të çoj mysafirë”.

Portën e ndjen si shkallmohet, gjerkur –
shpirtin ndër lutje përndezë –
Kalorës’ i Dyrerit fytyrëqivur
ta merr me galop në varrezë.

Langenbroich, 2003
Nga “Avangardë engjëjsh”,, Ideart, 2005

One thought on “KALORËSI / Poezi nga Agron Tufa

Leave a Reply to Ravisingh Cancel reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s