The empty feeling (Het lege gevoel) / Poem by Hannie Rouweler

Poem by Hannie Rouweler
 
 
The empty feeling
 
The empty feeling travels with the last bus
through the night. There’s only one passenger left
and the pieces of furniture of the chairs
are slipping by. As if they were just remains
 
remnants from another time. When
a smiling girl with her school bag
stood on the steps. To an old lady
a hand was reached by the driver
 
who came off his seat. No one to be seen
at the abandoned stop. Bicycle racks are empty
in the evening as if superfluous objects.
Superfluous thoughts jumping around
 
when there was no silence in the gardens.
As if something wonderful has been lost in love
showing its downside, the shadow of too much
happiness now reflected in emptiness and loss.
 
 
 
Het lege gevoel
 
Het lege gevoel reist met de laatste bus
door de nacht. Er is nog maar een passagier
en de meubels van de stoelen
glijden voorbij. Als waren ze overblijfselen
 
restanten uit een andere tijd. Toen
een lachend meisje met haar schooltas
op de treden stond. Een oude vrouw
de hand kreeg toegereikt van de chauffeur
 
die van zijn plaats afkwam. Er staat niemand
bij de verlaten halte en fietsenrekken staan leeg
in de avond als overbodige voorwerpen.
Overbodige gedachten die sprongen maken
 
naar toen geen stilte in de tuinen lag.
Alsof iets moois verloren is geraakt in de liefde
die haar keerzijde toont, de schaduw van teveel
geluk dat nu zijn weerslag krijgt in leegte en gemis.
 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s