Gold from stone (Goud uit steen) / Poem by Hannie Rouweler

Poem by Hannie Rouweler
 
 
Gold from stone
 
Out of abundance just a little bit
is preserved
everywhere, in genes, blood, vocabulary
 
the gold digger
who carves from stone the sparse and the precious,
sweat drops on his face,
then suddenly a smile appears
 
all the crushed gone to dust
doesn’t yet show a possible treasure,
the sieve full of finely ground stone and sand
with speckles of gold on the bottom.
 
This is how we sift the days that are behind us
and let depths fill with water
like an abandoned and exhausted mine,
a hole in the ground:
the mud flows leave traces
in brilliance and shine of remnants
recorded in time. The personal handwriting
of memories, images that never disappeared.
 
 
 
Goud uit steen
 
Uit overvloed het weinige
dat bewaard blijft
overal, in genen, bloed, woordenschat
 
de goudgraver
die uit steen het spaarzame waardevolle hakt
zweetdruppels op zijn gezicht,
dan verschijnt plots een glimlach
 
het vermorzelde tot stof vergaan
laat nog niets zien van een mogelijke schat,
de zeef vol fijngemalen steen en zand
met op de bodem spikkels goud.
 
Zo zeven we de dagen die achter ons liggen
en laten dieptes volstromen met water
zoals een achtergelaten en uitgeputte mijn,
een gat in de grond:
de modderstromen laten sporen na
in schittering en glans van overblijfselen
vastgelegd in tijd. Het persoonlijke handschrift
van herinneringen, van nooit verdwenen beelden.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s