U báfsh hi / Poezi nga Elida Rusta

 
Poezi nga Elida Rusta
 
 
 
U báfsh hi
 
Natë…
As zogj, as yje.
S’po rrihet pá ty u djegsh n’zjerm
si krande të thata
mbi dërrasë t’krahnorit tém!
U báfsh hi!
Kam me ta shpërnda hinin ndër yj’
të báhen má t’bukur e t’lindin yje të vogla si sy lulesh.
Unë si në krye të herës,
dhelpën shkretine me shpirt të butë zogjsh,
bijë e gjarpnit e diellit,
mbesë e Shasit ilir,
rosa e vogël e pellgjeve të syve të tu.
Zánë e vogël që kndon e shkon,
me kursye nji tjetër plagë.
Loti yt përvëlues,
duhi,
stuhi,
mot i ashpër zemrash.
Po të puthi e po shkoj.
Të kam këtu në një muze aromash
që m’dalin prej trupit
mbushun epshe t’nënshtrueme
si kuaj të plagosun në një Waterlo të trishtë
refuzimesh e ikjesh të befta.
Ndoshta e pushkatoj veten,
askush s’ka të drejtë me u ngjitë
nëse bjen ti…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s