Poezi nga Alma Vjero DEDJA

 
Poezi nga Alma Vjero DEDJA
 
 
 
BRISHTËSI
 
Ata iu falën tempullit pranveror
dhe..
U fejuan.
Shkëmbyen të florinjtë harkun diellor
dhe..
U betuan.
Për dritën e xixëllonjave në ballë,
(në ceremoninë me kurora luledelesh)
dhe..
U martuan.
 
 
 
GJITHMONË
 
Bashkohen e ndahen njerëzit, për të patur..!?
E çuditërisht
mbrapsht asgjë s’mund
të marrësh.
Akoma, nëse të kthehen,
ato janë gjymtyrë
të vrarësh.
(Bashkohen e ndahen njerëzit, prej “litaresh”)
 
 
 
BIRIT TIM
 
Në gjoks,
dashuri m’u shpërndave.
Zemër e vogël,
e madhe.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s