Poezi nga Eduard M. Dilo

 
Poezi nga Eduard M. Dilo
 
 
 
EJA DREJT MEJE
 
Eja drejt meje
Eshtë domosdoshmëri
Si uji, si dielli për jetën
Si kenga e bilbilit
Si flladi i lehtë pranveror
Që vjen në blerim të Prillit.
 
Gjithçka duket më bukur
Kur ne pranë jemi të dy
Harrohet gjithçka që më mundon…
Na shkelqejnë e qeshin ata sy..
 
 
 
THIRRMËNI SI MË PARË
 
Emigrant emrin e kam
Edhe pse në vendlindje jam
Kam tani shume vjet larguar
Shoh që qenkam i harruar.
 
Emigrant aty ku jam
Emigrant dhe në ATDHE!
I pa strehë, i vetmuar
S’ka një shtëpi në këtë dhe’
 
Veç ambjentin unë e njoh
U ripërtëriva- u bëra djalë
Plot kujtime, nostalgji
Rrugëve eci pa u ndalë…
 
I njoh gurët dhe me njohin
Edhe pse unë kam ndryshuar
Isha i ri, ëndrra-shpresa vrarë
Tani shkoj unë i moshuar…
 
Bora mi ka zbardhur flokët
Trupi dikur drejt, tani tkurrur…
Isha dikur djalë në fluturim
Edhe pse ëndrra këputur
 
U lutem o gurë të udhës
Kroje që rridhni ngadalë
Mos me thirrni emigrant
Thirrmëni emrin si me parë…
 
 
 
DHIMBJE*
 
Në krahë fëminë
Fëmija, po qante.
Nëna mbyt’ n’trishtim
Zemra po ju ndante
 
Dy ditë pa ngrënë
Sytë futur thellë
Nënë shkretës Nënë.
Zemra seç i ther.
 
Fëmija gugonte
Lotët tharë në faqe
Shpirtin ia mundonte
ç’t’i jepte të pinte!
 
Oh Nëna e gjorë,
Oh e gjora Nënë
Gjirin shtrydh me zor
Po prap pikë s’nxjerr
 
Gjirin fort e shtrydhte
Gjiri lot pikonte
Nga dhimbja e Nënës
Dhe toka rënkonte
 
Toka seç rënkonte
Nën këmbë seç këlthiste
Tek ndjente fëmijën
Që lot’t e Nënës gëlltiste ….
 
*Shkruar për genocidin dhe terrorin e pa parë që kryen serbët në Kosovën e përgjakur ndër shekuj.
 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s