Gülüşümüzden düşen çiçekler / Caroline Laurent Turunc

 
Caroline Laurent Turunc
 
 
Gülüşümüzden düşen çiçekler
 
Acıyı kutsal yaralarımızda tutarken
Yoksulluğumuz görmezden geldiğimiz servetimizdi
Özgürlüğümüz şarkılarda kelebeklerin kanatlarında
Onurlandık, dışlandık, küçümsendik
Kahverengi tenimizle
Başka hiçbir şeye benzemeyen göçebe bir dilimiz var, şiirsel zevkimiz nefes kesici.
Yeşil biter, hepimiz yeşeririz, güneş
İçinde kaynar, öpüşürüz
Ruhumuzdaki neşe ve huzuru kutlamak için dans ediyoruz
İnsan olmaktan utanmıyoruz
Aşkla yanmaktan utanmıyoruz
Özgürlüğü seviyor ve peşinde koşuyoruz, bedeviyiz, yeryüzünün ısısının yakamayacağı derilerimiz, nüfus cüzdanımıza kayıt numaramız yazıyor.
 
Nehirlerin berrak sularında kırmızı saman yıldızının ötesindeyiz
Gölgenizi yanağınıza bağladığınız güneş biziz! Bizler insan olmayı seçtiğimiz yüzyılın insanlarıyız çünkü biz sadece toprağın hizmetkarıyız
 
28/12/2020 Paris
 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s