GËNJESHTRA JOTE (ΤΟ ΨΕΜΑ ΣΟΥ) – Poezi nga Rulla Trantafillou / Përktheu në gjuhën shqipe Fatos Sinaj

 
Poezi nga Rulla Trantafillou
 
 
GËNJESHTRA JOTE
 
Jamë këtu
Si një lule e vetmuar
Në mjegullën e mëngjesit
E brishtë e çveshur.
Jamë këtu
Si era në një det të egër
Si një shi vjeshte mëngjesi
Si puhizë, në krahët e ftohtë të dimrit.
Jamë këtu
Guralec,guackë, a një yll i largët
Bie shi
Më bie pa mëshirë në fytyre time
Dhe nga sytë e mi rreshqet
Forma jote si një lot
Vetmia ime mbanë
Erën e lagësht të tokës.
Jamë këtu
E nostalgjia më pushton
Për ç’ka ne ishim
Oh, sikur ta dije ty
Sa akoma unë të DASHUROI
Jamë këtu
Si një drer i plagosur
Ku zemra rreh
Sa vështirë është të thuash
“TË DASHUROI”
Jamë këtu
Vështrimi yt e një përkëdhelje
Do t’bënin të haroja
Gënjeshtrën tënde, më të madhen gënjeshtër
“sa shumë më dashuron”
Aq e thjeshtë, e pa shije na ty e thënë.
Jamë këtu
Vetem që të pendohesh ty.
Çdo ditë e jona fillim e fund
Teksa më shikoje në sy
Më ndjehesh i huaj
Kur më fle për krah
Çfarë të kërkoi
Në gjumin tënd të pëshpërisësh
EMRIN TIM ME DASHURI.
Shi Bie shi pa shqetësim
Si mundesh ty ta thuash”
Gjithëmon atë gënjeshtër.
Autoria:Rulla Trantafillou.
 
 
 
ΤΟ ΨΕΜΑ ΣΟΥ
 
Είμαι δω.
Σαν ένα μοναχικό λουλούδι στην πρωινή ομίχλη.
Εύθραυστο και γυμνό.
Είμαι δω.
Σαν άνεμος σε άγρια θάλασσα.
Σαν φθινοπωρινή βροχή ενός πρωινού.
Σαν ανεμώνη στη κρύα αγκαλιά του χειμώνα.
Είμαι δω.
Βότσαλο, κοχύλι, και αστέρι μακρινό.
Βρέχει.
Αλύπητα βρέχει, στο πρόσωπό μου
κι από τα μάτια μου ξεγλιστρά η μορφή σου σαν δάκρυ.
Η μοναξιά μου μυρίζει γη νοτισμένη.
Είμαι δω.
Η νοσταλγία με κυριεύει.
Για ότι υπήρξαμε.
Ω! Και να ήξερες πόσο ακόμα σε ποθώ!
Είμαι δω.
Σαν ελάφι πληγωμένο πεταρίζει η καρδιά μου.
Πόσο δύσκολο είναι να πεις: «σ΄ αγαπώ;»
Είμαι δω.
Ένα σου βλέμμα κι ένα χάδι θα μ’ έκανε να λησμονήσω
Το ψέμα σου το πιο μεγάλο ψέμα.
«Πως πολύ μ’ αγαπάς»
Τόσο άπλα, τόσο γλυκά ειπωμένο
Είμαι δω.
Μόνο για να μετανιώσεις.
Η κάθε μέρα μας αρχή και τέλος.
Καθώς στα μάτια με κοιτάς,
νιώθεις ξένος;
Κοιμάσαι πλάι μου.
Τι σου ζητώ;
Στον ύπνο σου να ψελλίζεις το όνομά μου με αγάπη.
Βρέχει.
Ανίερα βρέχει.
Πως μπορείς αυτό το ψέμα συνεχώς να το λες;
Από την ποιητική συλλογή:Θραύσματα της ξενιτιάς-Δεκέμβριος
 
Ρούλα Τριανταφύλλου
 
 
Përktheu në gjuhën shqipe Fatos Sinaj
 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s